همواره بر این باور بودهام که بسیاری از شخصیتها و اندیشمندان این خطه اگر بهجای زندگی در جغرافیای گیلان در پایتخت میزیستند چندین سر و گردن بلندتر از کسانی ظاهر میشدند که امروز سکاندار امور کشور در حوزههای مختلفاند و شاید اگر در یک یا دو دهه پیش “فرصت هجرت” از این فضای آلوده و تخریبگری که در آن همگان بهجای دستگیری از یکدیگر عادت نمودهاند که به پر و پای هم بپیچند، برای خواص به وجود آمده بود.