رزیدنت سال سوم بیهوشی در اتاق عمل بیمارستان قائم مشهد دچار ایست قلبی شد، به محض اطلاع تمام متخصصین و رزیدنت های قلب به سمت اتاق عمل دویدند، احیاء موثر نبود و خانم دکتر جوان از دنیا رفت.
جلال جوانمرد: روز یکشنبه دکتر مهرک گلکاریان رزیدنت سال سوم بیهوشی در اتاق عمل دچار ایست قلبی شد، به محض اطلاع تمام متخصصین و رزیدنت های قلب به سمت اتاق عمل دویدند. احیا موثر نبود و خانم دکتر قبل از اینکه فرصت کند چای ریخته شده را بنوشد در اثر آریتمی و ایست قلبی از دنیا رفت.
در منابع خبری آمده است که با توجه به حجم بالای مراجعین و بیماران نیازمند به بیمارستان قائم مشهد و نیاز به حضور مداوم خانم دکتر گلکاریان در اتاق عمل، ایشان فرصت استراحت و تجدیدقوا به اندازه کافی نداشته و همین باعث فشار قلبی شدید و ایست قلبی این پزشک جوان شده است.
اما غم انگیز تر اینکه، همراهان بیماران در بیرون اتاق عمل با دیدن سعی و تلاش پزشکان برای یک بیمار تعجب می کنند و برای دقایقی لبخندی بر لبانشان نقش می بندد و با هم می گویند: “الکی می دوند و فیلم بازی می کنند که مثلاً ما خیلی کار می کنیم”.
باید بگوئیم که از آقای مدیری و همکاران محترم ایشان، همچنین مسئولین صدا و سیما تشکر می کنیم که در هرحالی خنده را برلبان مردم می نشانند هر چند برنامه هایشان با انتقاد برخی از پزشکان به تعطیلی کشانده شد اما بسی جای تامل و اندوه است که قبل از خروج بیمار از اتاق عمل جنازه بی جان پزشک بیماران از اتاق عمل خارج شود. حال اینکه چه کسی جوابگوی این میزان فشار و استرس وارده به این پزشک جوان و فوت او خواهد بود؟ اگر در این میان اتفاقی برای بیمار می افتاد چه کسی پاسخگو می شد!؟
در پایان پایگاه تحلیلی خبری کاسپی نیوز این مصیبت وارده را به خانواده مرحومه و جامعه پزشکان تسلیت عرض می نماید.
شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید
کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -






تو ۳ سالی که من دانشجوی دانشکده حقوق دانشگاه تهران بودم، ۵ مورد فوت دانشجو داشتیم. درس خوندن در مقاطع بالا و رشته های تاپ بدون شک استرس داره، به خصوص وقتی هزار تا مشکل دیگه هم داشته باشی. تازه وضع رزیدنتا که عالیه نسبت به دانشجوهای دکتری رشته های دیگه! بهتره بیخودی در مورد فشار کشیک و اینا حرف نزنیم، چون در این مورد هیچ مصداقی نداره.
من منکر تلاش بی وقفه پزشکان محترم نیستم اما واقعا برای احیاء همه بیماران اینجوری میدوند؟! چون برای تمام اقشار اینجوری نیست لبخند بر روی لب همراهان آمده.