تا انسان به چشم خود چیزی را ثبت نکند نباید به هیچ شایعه ای توجه کند.
شاندیز منطقه ای ییلاقی در مشهد می باشد که تنها با هزار تومان میتوانید با سرعت هر چه تمام به این نقطه از ۵۰کیلومتری مشهد برسید. تقریبا وقتی وارد شاندیز که میشود، از رنگ و بوی آن متوجه می شوید که اتفاقی در این شهر افتاده است. شهری که میزبان یک سرمایه گذار بوده اند و بدین طریق دستخوش تغییر شده و تبدیل به یک برند گردشگری شده است.
او را حاج محسن صدا می کردند…، بله حاج محسن پهلوان مقدم که به گواه مصاحبه شوندگان میدانی، پدر معنوی آنها نیز می باشد. آنها می گفتند حاج محسن در کارهای عام المنفع حضور چشمگیری دارد. از جمله تهیه جهیزیه و هزینه های درمانی و از همه مهمتر کار آفرینی و اشتغال و تثبیت این منطقه تقریبا دور از مرکز، به قطب گردشگری و مرکز تفریحات و خرید.
در شاندیز همه مشغول کار هستند ،بزرگترین تفرجگاه های کشور و یا حتی جهان را می توانید آنجا پیدا کنید.بزرگترین سازندگان مبلهای لوکس آنجا حضور دارند و مشغول تولید.
پرسیدم میتوانم حاج محسن را ببینم؟ گفتند فعلا حضورندارند و هفته پیش با هیاتی از بانک صادرات جهت مرتفع کردن برخی از مشکلات اینجا بودند و در حال رایزنی.
به هر حال هر آنکس که هنر ندارد دشمن هم ندارد
بعضی از شایعات مربوطه که در رسانه ها مربوط به سهامداران مطرح میباشد چیزی نیست که ما می شنویم. مطلعین می گفتند پدیده از هفته های بعد انشاالله شروع بکار قدرتمندی خواهد داشت. همه فروشگاه ها و مراکز آن مشغول به کار بودند. چند ماه هم که بعضی از کارمندان حقوق نگرفته بودندمی گفتند به عشق حاج محسن تحمل می کنیم و می مانیم.
براستی آیا استان گیلان بویژه شهر رشت به حاج محسن ها نیاز ندارد!؟
گزارش تصویری و نوشتاری از امید خلیلی
