با وجود اینکه برگزاری کنسرتهای موسیقی فرصتی برای نهادینه کردن جایگاه این هنر نزد مردم است، اما عمده این اجراها همچنان در اکثر شهرستانها با ضعفها و چالشهای زیادی برگزار میشود؛ تازهترین نمونه آن هم در کنسرت گروه «پالت» در رشت رخ داد که روز پنجشنبه ۷ مردادماه در یکی از تالارهای این شهرستان برگزار شد و حواشی زیادی در پی داشت.
به گزارش شعاع مشرق، اعضای «پالت» که پیش از این هم اعلام کرده بودند کنسرت در شهرستانها، مخصوصاً شهرهایی مثل رشت که محیط فرهنگی آمادهتری برای اجرای صحنهای دارند همیشه اولویت آنها بوده، بار دیگر بعد از دو سال توانستند با مخاطبان خود در این شهرستان دیدار کنند اما امکانات نامناسب سالن نه تنها باعث نارضایتی برخی از طرفداران شد، بلکه صدای اعضای «پالت» را هم درآورد!
ماجرا از این قرار است که امید نعمتی (خواننده) با توجه به میزان علاقه و استقبال مردم گیلان از کنسرتها، روی صحنه اظهار امیدواری کرد که هرچه زودتر سالنی مناسب و استاندارد برای برگزاری کنسرتها دایر شود که در آنها اجازه اجرا به گروههایی به جز سنتی و کلاسیک هم بدهند اما گویا این حرفها به مذاق مسئول تالار خوش نیامده و در نتیجه خواننده «پالت» را با عروسی که رقصیدن بلد نیست و نابلدیاش را به گردن زمین میاندازد، مقایسه کرده است. «پالت» درباره این اتفاق به «موسیقی ما» میگوید: «ما با خودمان از تهران یک صدابردار با تجهیزات حرفهای برده بودیم که او هم تمام تلاش خود را کرد اما وضعیت به گونهای بود که از همان ابتدا فهمیدیم به خاطر شرایط سالن، امکان صدابرداری مناسب برای گروه ما وجود ندارد. چون «پالت» یک گروه موسیقی کاملا آکوستیک است و در مقابلِ گروههای پاپ که سازهایشان اکثراً الکترونیک است، صدابرداری بسیار پیچیدهتری دارد. امید هم روی صحنه اعلام کرد امیدواریم شرایط استان گیلان با این مردم بافرهنگ و هنردوستش بهگونهای شود که مردم بتوانند اجراها را در یک محیط مناسب و استاندارد ببینند. ولی بعد از اتمام کنسرت، مسئول تالار با لحن تندی با او صحبت کرد و معتقد بود تالار هیچ مشکلی ندارد و ایراد از خوانندگی او است! البته انقدر مردم به ما انرژی دادند و از بودن در کنار هم لذت بردیم که نه تنها کنایه غیردوستانه این فرد را فراموش کردیم بلکه به دلگرمی هوادارانمان در رشت، سعی دردوباره دیدن آنها خواهیم داشت.»
معمولاً محدودیتهای خاص شهرستانها، پیچیدگی صدور مجوز حضور در سالنها و گهگاه حساسیتهای استانی، دست به دست هم میدهند تا هنرمندان در سالنهایی به اجرای برنامه بپردازند که انتخابشان، از عهده آنها خارج است. پالتیها هم درباره حضور در این تالار میگویند: «دو سال پیش ما در مجتمع فرهنگی هنری «خاتم الانبیا» روی صحنه رفتیم اما امسال اعلام کردند که فقط گروههای سنتی و بعضاً کلاسیک میتوانند در این سالن برنامه اجرا کنند. علاوه بر آن به ما گفتند که اصولاً خوانندههای پاپ در تالار دیگری به اجرای برنامه میپردازند چراکه رشت، سالنی با ظرفیت بالا ندارد و روی این حساب خوانندگانی مثل حامی، محسن یگانه، فرزاد فرزین و… هم در همین تالارها برنامه اجرا کردهاند. از طرفی اجرا در سالنهایی با ظرفیت محدود هم برای کنسرتگزاران مقرون به صرفه نیست در نتیجه تنها پیشنهادی که از سمت کنسرت گزار به ما داده شد، این تالار بود. اما متأسفانه این تالار امکانات مناسبی نداشت و بعضی از مخاطبان ما از صندلیها غیراستاندارد و دید بد صحنه، تا صدای نامناسب سالن شکایت داشتند که ما هم کاملاً به آنها حق میدهیم اما نهایتاً بین دیدن مخاطبانمان و ندیدن آنها، برگزاری کنسرت را انتخاب کردیم.»
اما گویا حواشی این کنسرت فقط مربوط به سالن برگزاری نبوده و در این میان، یک خبرنگار بومی با انتشار متنی در فضای مجازی از برخورد نامناسبی که تهیهکننده کنسرت (کنسرتگزار) با او داشته شکایت و از زیر پا گذاشتن شأنیت انسانی توسط این فرد گله کرده است. اما «پالت» ضمن تصریح این واقعیت که این اجرا توسط یک کنسرتگزار محلی برنامهریزی شده و «پالت» و تهیهکننده گروه در نحوه اجرای آن دخالت نداشتهاند معتقد است، در حال حاضر درگیر حواشی ای شده که خود گروه هیچ نقشی در ایجاد آنها نداشته است و میگوید: «در روزهای گذشته اخبار ضد و نقیضی از چگونگی بروز این اتفاق و طرفین درگیر آن در رسانهها و شنیدهها به گوش میرسد که البته هیچ تفاوتی در اصل صورت مسئله نمیکند و همانطور که ساکنان رشت در این مدت به «پالت» احترام گذاشتند و میزبانان فوقالعاده خوبی بودند، مسلماً باید شرایط و حواشی این کنسرت (که متاسفانه خارج از مدیریت و کنترل ما بود) هم به نحوی تدبیر میشد که در شان فرهنگ مردم هنردوست رشت و گیلان باشد. ما ضمن ابراز تأسف و دلجویی نسبت به مخاطبانمان در رشت، امیدواریم دیگر شاهد رفتارهای اینچنینی که مسبب رنجش خاطر و تشویش مخاطبان موسیقی است، نباشیم و دستاندرکاران مربوط، شرایط را به گونهای فراهم کنند که گروههای موسیقی، با میل و رغبت بیشتری به این شهرستان بروند، نه اینکه به خاطر درگیریهای داخلی، عرصه را برای هنرمندان و همشهریهای خودشان تنگ کنند.»
البته این قبیل اتفاقات فقط مختص این گروه نیست و بسیاری از هنرمندان بعد از حضور در برخی شهرستانها، با وجود اشتیاق مردم نسبت به برنامههای هنری، حاضر نیستند برای بار دوم در آنجا کنسرت برگزار کنند که نمونههای آن هم کم نیست؛ برای مثال کنسرتی که شهرام ناظری در یک سالن ورزشی در اردبیل برگزار کرد و با توجه به مشکلات صدابرداری معتقد بود باید سالنی در شان موسیقی و مردم اردبیل تاسیس شود. یا اجرای رضا صادقی در همین سالن که دو روز پیاپی با قطع و وصل شدن برق همراه بود و نهایتاً منجر به کنسل شدن کنسرت در روز سوم شد و در نتیجه این خواننده اعلام کرد با این وضع فکر نمیکند به این زودیها به اردبیل برگردد. کنسرت حسامالدین سراج هم به همین منوال در خوی برگزار شد و اجرا در سولههایی که کاربری ورزشی دارند باعث نارضایتی هر دو طرف شد.اینها تنها نمونههایی از معضلات برگزاری کنسرت در شهرستانها هستند که به خستگی ذهنی و در نتیجه دلزدگی هنرمند از اجرای زنده میانجامد.
از سوی دیگر، طبیعتاً مخاطبان هم در ازای هزینهای که پرداخت میکنند، حق شنیدن یک اجرای باکیفیت را دارند اما اینطور که مشخص است، با این امکانات محدود خیلی نمیتوان کاری از پیش برد. صحبت از لزوم تدوین شیوهنامه ای جامع برای برگزاری کنسرتها است که انتظار میرود راهکار مناسب و شایستهای در رفع مشکلات کنسرتهای موسیقی ارائه دهد و بتواند سطح قضاوت اجراها را به جای چالش سالن برگزاری کنسرت، به سمت تحلیلهای عمیقتر سوق دهد. هر چندکه به نظر میآید اینبار عروس محق است و این زمین است که ایراد دارد!
در ضمن «موسیقی ما» به رغم آن که تمایلی به دامن زدن به حواشی مربوط به این اتفاق ندارد و توجه خود را معطوف به حل اساسیتر اینگونه مشکلات به نفع مخاطبان موسیقی کرده است، آمادگی دارد که توضیحات طرفین این مناقشه را به شکلی منصفانه بازتاب دهد.
