اصلاح طلبان رشت به مرحله حساسی از یک انتخاب رسیده اند؛ انتخاب شهردار آینده رشت. اصلاح طلبان در گیلان نشان داده اند که یک مجموعه متشکل سازمان یافته نیستند. تعدادشان به مانند تعداد رسانه های گیلان سربه فلک می کشد اما به لحاظ کیفی همچون عموم رسانه های گیلان چنگی به دل نمی زنند و همان قدر که رسانه تک نفره داریم ، حزب تک نفره هم به وفور در استان یافت می شود.
حال همین اصلاح طلبان که حتی قادر نبودند در انتخابات شورای شهر رشت به موفقیت هم کیشان خود در شهرهای دیگر ایران نایل شوند و تنها سه عضو را وارد شورا کرده اند باید تصمیم واحدی درباره انتخاب شهردار رشت بگیرند. اما اصلاح طلبان رشت ظاهرا از جنس هم مسلکان تهرانی خود نیستند. اگر تعداد اصلاح طلبان در شورای شهر رشت را عدد ۶ در نظر بگیریم (سه کاندیدای لیست امید ؛ احمد رمضانپور، اسماعیل حاجی پور ، فرهام زاهد و سه کاندیدای مستقل اصلاح طلب؛ رضا رسولی ، جلال الدین شکریه و حامد عبداللهی) احتمالا باید ۶ پروژه برای شهردار آینده رشت را نیز در نظر بگیریم. این تفرق آرا به احتمال زیاد موجب خواهد شد که جریان منفعت طلبی که تحولات این شهر را براساس منافع محفلی خود برنامه ریزی می کند به هدف نهایی اش برسد و عضو سابق شورای شهر رشت یا یکی از مدیران میانی و نه چندان سرشناس گیلانی را به شهرداری رشت برساند تا هم راستای اهدافشان باشد.
بهترین حالت برای اصلاح طلبان گیلان انتخاب یک شهردار اصلاح طلب است. اگرچه بعد از شکست تحقیرآمیز لیست امید در انتخابات شورای شهر رشت شورای هماهنگی اصلاح طلبان گیلان جلسه ای تحت عنوان انتخاب شهردار برگزار نکرده اما اصلاح طلبان بدشان نمی یاد که یکی از خودشان ، شهردار رشت شود. گزینه های اصلاح طلبان هم جمشید رسایی و احمد زالفی هستند. هر دو از مدیران صاحب نام دوران اصلاحات. محمد زالفی فرماندار رشت دوران اصلاحات بود و جمشید رسایی هم مدیرعامل پروژه آزادراه رشت-قزوین و هم اینک مدیرجهاددانشگاهی گیلان. اما به نظر می رسد این دو راه سختی برای شهردار شدن در پیش داشته باشند. چه آنکه در خوش بینانه ترین حالت تنها ۶ رای از ۱۱ رای دارند که همین ۶ رای هم باتوجه به عدم اتحاد مابین اصلاح طلبان گیلان بسیار شکننده است.
حالت دوم برای اصلاح طلبان انتخاب شهردار از مابین آن هاست. اگرچه رمضانپور پیش از این نسبت به شهردار شدنش ابراز عدم تمایل کرد اما حامد عبداللهی با توجه به اینکه جزیی از بدنه شهرداری رشت است و مدتی هم شهردار منطقه بوده خیلی تمایل دارد که به این پست برسد. مخصوصا که از حمایت جریانی بهره می برد که در انتخابات شورای شهر رشت لیستی پر سر و صدا ارایه کرد. جریانی که البته مخالفان سرسختی هم در بدنه شهرداری دارد. اما این جریان می تواند با اصلاح طلبان معامله ای انجام دهد. حامد عبداللهی ، شهردار شود و به جایش بهراد ذاکری به شورا بیاید. در اینصورت تعداد اعضای لیست امید در شورا به عدد ۴ می رسد و شهردار هم از منتسبین به این جریان است. اما این پروژه هم بعید است به سرانجامی برسد. چه آنکه در بین خود اعضای اصلاح طلب شورا این ایده مخالفین سرسختی خواهد داشت. زیرا بعید است احمد رمضانپور و حاجی پور و شکریه با این همه اسم و رسم شهرداری متوسط همچون حامد عبداللهی را انتخاب کنند.
تنها حالتی که می تواند اصلاح طلبان را در عین اتحاد ، موفق هم کند مطرح کردن یک گزینه اصلاح طلب ملی با کارنامه درخشان و قابل دفاع است. گزینه ای که در عین حساس برانگیز نبودنش ، قابل دفاع هم باشد. با این اوصاف اصلاح طلبان در صورت شهردار نشدن گزینه هایی همچون رسایی و زالفی از گزینه ملی و موفقی همچون شهردار فعلی اصفهان که ظاهرا برای آمدن به رشت ابراز تمایل کرده حمایت خواهند کرد؟