با گذشت سالها از احداث شهرک صنعتی رشت هنوز بسیاری از کارکنان این شهرک هنوز هم برای رفت و آمد دچار مشکل هستند.
شهرک های صنعتی رشت با فاصله از شهر رشت ساخته شده اند اما همیشه کارکنان این شهرک ها علاوه بر مسائل مرتبط با رضایت شغلی و نا رضایتی همواره با مشکلات زیادی برای رفت و آمد دست و پنجه نرم می کنند. در بسیاری ازشهرکهای صنعتی بسیاری از کارکنان فقط حقوق پایه دریافت می کنند و از خیلی از مزایاهایی که کارکنان ادارات دولتی از آن بهره می برند بی بهره هستند. در بین این شرکت ها، کارخانه هایی(کارفرمایانی) هم هستند که نه تنها سرویس ایاب و ذهاب ندارند حتی از بیمه نمودن کارکنان نیز صرفه نظر کرده و گاها حقوق هایی پایینتر از حداقل حقوق را به کارکنان می دهند و نهایت سو استفاده را از فراوانی نیروی کار می کنند! با این حال یکی از این مشکلات اساسی این کارکنان نبودن وسیله مناسب برای رفت و امد است و آنها حدود یک سوم از حقوق خود را برای رفت و آمد به محل کارشان می دهند!
علاوه بر افزایش کرایه ها در این مسیر که هیچگاه بر اساس قاعده و قانون افزایش نمی یابد و همواره با نظر رانندگان تصویب می گردد. فرهنگ رانندگی پایین برخی از این رانندگان با خودروهای شخصی نیز جای بحث دارد. رانندگانی که برای جابه جایی این کارکنان از هیچ فیلتری رد نمی شوند و با عدم رعایت قوانین رانندگی جان این قشر زحمت کش را به خطر می اندازند. اگر در مسیر رشت به شهرک صنعتی رانندگی کرده باشید مطمئنا این مطلب را تصدیق خواهید کرد.
مسئولین مربوطه قطعا می دانند که شرکت هایی که از سرویس کارکنان بی بهره اند قطعا دارای کارکنان بانو نیز هستند و نبودن فیلتری برای رانندگان مشکلاتی را برای این بانوان ایجاد می کند. این افراد مجبور هستند برای رسیدن به محل کارشان به رانندگان این خطوط در مسیری خارج از شهر و بدور از سکنه و حتی بدون روشنایی مناسب اطمینان کنند. مسیری که قطعا پر از استرس بوده و بدون شک هیچ یک از مسئولین نیز راضی نیستند که خانواده شان با چنین شرایطی در این شهرک ها کار و رفت وآمد کنند.
امیدواریم مسئولین توجه بیشتری به کیفیت زندگی کارکنان و همچنین لزوم ایجاد امنیت جسمی و روانی برای کارکنان شهرک های صنعتی (به ویژه زنان)که غالبا از قشر ضعیف جامعه هستند، نمایند. حتما با بررسی های بیشتر و توجه مسئولین مقداری از مشکلات این قشر کاهش خواهد یافت.
اینکه دانشگاه ها و شهرک های صنعتی و… خارج از شهر باشند شاید فکر ایده آلی باشد اما به شرطی که برای ایاب و ذهاب افرادی که مسافر این مسیر ها هستند شرایط لازم مهیا شود.
