پوریا نجفی، از همراهان “راهبرد”، در یادداشت ارسالی خود نوشت:
در خصوص مصاحبه آقای دکتر روحانی باید گفت هرکدام از ما بعنوان اصلاحطلبان و معتدلین در این شرایط منافع جناحیمان اهمیت ندارد و باید افتخارمان باشد که روحانی هم باب گفتگو با کشورهای منطقه (عربستان و…) را باز میگذارد و پاسخ تهاجم را با لبخند نمیدهد.
میگویند روحانی جوابی به ترامپ نداده است. اتفاقا خیلی واضح جواب داد که اگر ترامپ به برجام برگردد و تحریمها را لغو کند، آماده مذاکرهایم. از حمایت تمام قد اروپا به لحاظ سیاسی مانند بیانیه موگرینی گفت و از بسته معمولی اروپایی. اما روحانی فشارها و کنار رفتن شرکتها را انکار نکرد.
پرونده ایران در لاهه و غرامتهای ایران با هوشمندی او به نتیجه رسیده است. از سخنان روحانی این را متوجه نشدید که گفت دنبال جنگ و تهاجم نیستیم؟
بسته ارزی جدید چون به اقتصاد آزاد توجه دارد، موفق میشود و روحانی نرخ دولتی را برای کالاهایی نظیر برنج و گوشت اعلام کرد. روحانی خودش به خطای نرخ دولتی اعتراف کرد و طبیعتا تمام دغدغه دولت باید ارز و معیشت باشد نه چیز دیگری.
روحانی بارها اعتراض را حق خواند؛ اما شما نمیدانید که اغتشاش فرق دارد؟ وحشیگری در هر شکلی بد است؛ چه تروریسم، چه لباس شخصی و چه معترض.
روحانی به مجلس میرود و به مجلسیان عوام پاسخ دندانشکن میدهد.
اصولا روحانی در جایگاهی نیست که بخواهد مجلس را تهدید کند؛ چون پشتوانه حکومتی ندارد همچون احمدینژاد.
روحانی دیشب از بازار آزاد دفاع کرد. از آرامش و ثبات و هر نرخ دولتی و ثابتی را موجب فساد و قاچاق دانست؛ اما گفت به کالاهای اساسی تا پایان فروردین۹۸ نظارت خواهد داشت تا قیمت آن افزایش هیجانی نداشته باشد.
روحانی از مردم عذرخواهی کرد برای برق و آب و محیط زیست و دلار و…
برای دیر شدن گفتگو هم عذرخواست.
از تندروی هر دوجناح پرهیز داشت و از اعتدال گفت. از اصل مهم رفراندوم گفت و از لزوم اتحاد و وحدت درون حاکمیت.
روحانی فرقی نکرده. این ماییم که هرجا خوشمان بیاید، حامی او هستیم و هرجا بدمان بیاید، روحانی میشود قالیباف.
جای آیتالله هاشمیرفسنجانی خالی نیست که ببیند این آسیاب به نوبت است…
