کرونا در حقیقت یک خانواده گسترده از ویروس هایی است که منجر به عفونت های تنفسی از یک سرماخوردگی ساده تا اپیدمی سارس می شوند که در سال ۲۰۰۳ شیوع پیدا کرد و حالا مردم با کووید-۱۹(COVID-19) جدیدترین عضو این خانواده مواجه هستند.
می توان گفت که شیوع ویروس کرونا در ایران تلنگری به میزان فرهنگسازی ما در حوزه های بهداشتی است.
با اینکه ما در مواردی همچون فرهنگ ترافیکی به تدریج و با وضع قوانین به موفقیت هایی رسیدیم اما این موفقیت ها در بسیاری از موارد کمتر مشاهده می شود. یکی از این موارد رعایت بهداشت فردی و جمعی است که می توانیم بگوییم علی رغم ادعاهای موجود در پله های اول آن مانده ایم. این عقب ماندگی را می توان در توصیه های مسئولین مشاهده کرد که در آنها از مردم خواسته می شود که دستمال های استفاده شده خود را در خیابان ها و معابر عمومی رها نکنند!
در بحران کرونا با توجه به هشدارهای داده شده توسط مسئولین رعایت بهداشت کمی جدی تر دنبال شده است. این روزها پوسترها و فیلم های مربوط نحوه صحیح شستشوی دست، استفاده از دستکش و ماسک، استفاده از شوینده های الکلی برای ضد عفونی کردن در صورت عدم دسترسی به آب و … در همه جا دیده می شوند. ارگان های مختلف خود را برای فرهنگسازی در این زمینه موظف کرده اند و عموم مردم نیز در فضای مجازی به پخش توصیه ها کمک می کنند. همه این تلاش ها نشان از یک عزم عمومی برای فرهنگسازی در حوزه رعایت بهداشت فردی و جمعی دارد.
بی شک وقوع هیچ بحرانی خوشایند نیست اما معمولا در بحران ها، به دستاوردهایی هم می رسیم که برایمان تبدیل به تجربیات ارزشمندی می شوند.
می توان گفت کرونا با همه بدی هایی که دارد توانست یک عزم جدی بهداشتی ایجاد کند و تا حدودی مردم ایران را در یک آزمون فرهنگی قرار دهد.
پس از این آزمون با آموزش های ارائه شده مجازی و غیر مجازی به جنگ با کرونا رفته ایم که قطعا منجر به بالا رفتن سطح فرهنگی جامعه در حوزه بهداشت خواهد شد و در ادامه امیدواریم با شکست کرونا ویروس بتوانیم در وضعیت جدید فرهنگی تثبیت شویم.