رسانهها نقش مهم و حیاتی در فرآیند نظارت و شفافسازی عملکرد مسئولان دارند. وقتی رسانهها سکوت میکنند یا به دلایل مختلف از جمله دریافت حمایتهای مالی، انتقادات جدی را مطرح نمیکنند، این موضوع میتواند پیامدهای منفی و گستردهای برای مدیریت شهری و جامعه داشته باشد.
یکی از پیامدهای مهم این سکوت، کاهش فشار عمومی و نهادهای نظارتی بر مسئولان برای پاسخگویی شفاف به مردم است. بدون نقد رسانهای و پرسشگری مستمر، مدیران کمتر مجبور میشوند که اقدامات خود را بهبود ببخشند یا اصلاحات جدی انجام دهند. این امر به نوعی چرخه معیوبی ایجاد میکند که در آن ضعفها و تخلفات به ندرت آشکار میشوند و شفافیت مدیریت کاهش مییابد.
در نهایت، سکوت رسانهها به معنای کمرنگ شدن صدای مردم و کاهش کیفیت خدمات عمومی خواهد بود. جامعهای که در آن رسانهها نقش واقعی خود را ایفا نکنند، امکان ندارد به سطح مطلوبی از عدالت، پاسخگویی و توسعه دست یابد.
بنابراین، حفظ استقلال و شجاعت رسانهها، به ویژه در مواجهه با نهادهای قدرت، یک ضرورت حیاتی است تا شفافیت و اصلاح امور در مسیر درست پیش برود و حقوق شهروندان پاس داشته شود.
