مدتهاست که شهروندان گیلانی با معضل تکراری «قطع مکرر و بیبرنامه برق» دستوپنجه نرم میکنند؛ قطعیهایی که فراتر از کلافگیِ ناشی از گرما یا سرما، حالا به «فاجعهای اقتصادی» در خانههای مردم تبدیل شده است.
بسیاری از شهروندان در تماس با ما از سوختن لوازم برقی گرانقیمت خود خبر میدهند. اما بخش تلختر این ماجرا، دیواری است که مسئولان شرکت توزیع نیروی برق گیلان دور خود کشیدهاند. شهروندانِ خسارتدیده میگویند وقتی برای پیگیری و دریافت خسارت به ادارات برق مراجعه میکنند، با درهای بسته یا برخوردهای سرد مواجه میشوند. کارمندان این نهاد نهتنها پاسخگوی نوساناتِ حادثهساز نیستند، بلکه با ارجاع مردم به پیچ و خمهای اداری، عملاً آب پاکی را روی دست آنها میریزند و میگویند: «پیگیریهای شما بینتیجه است و خسارتی پرداخت نمیشود!»
سوال اینجاست: وقتی اداره برق بابت هر کیلووات مصرفی، هزینه آن را از مردم دریافت میکند، چرا در برابر ایمنی و پایداری شبکه و همچنین خسارات ناشی از ضعفِ مدیریت خود، هیچ مسئولیتی نمیپذیرد؟
این وضعیت، چیزی جز «تضییع آشکار حقوق شهروندی» نیست. از مدیریت شرکت توزیع نیروی برق استان گیلان انتظار میرود به جای «پاسخهای بینتیجه»، رویهای شفاف برای جبران خسارت شهروندان ایجاد کند.
