افزایش حضور خودروهای چینی و مونتاژی در بازار ایران، اگرچه گزینههای بیشتری را پیش روی خریداران قرار داده، اما همزمان یک نگرانی جدی را پررنگ کرده است؛ تأمین قطعات یدکی و دسترسی به خدمات پس از فروش.
در سالهای اخیر، خودروهای چینی به دلیل طراحی متفاوت، امکانات بیشتر و تنوع محصول توانستهاند بخش قابلتوجهی از بازار را به خود اختصاص دهند. با این حال، افزایش تعداد این خودروها در خیابانهای کشور باعث شده مسئله خدمات پس از فروش دیگر یک موضوع حاشیهای نباشد و به یکی از دغدغههای اصلی مالکان تبدیل شود.
خودرویی که با هزینه قابل توجه خریداری شده، در زمان خرابی باید بتواند در کوتاهترین زمان ممکن تعمیر شود؛ اما کمبود برخی قطعات و دشواری تأمین آنها میتواند موجب توقف طولانی خودرو در تعمیرگاه شود. در چنین شرایطی، حتی یک ایراد فنی ساده ممکن است هزینه و زمان قابل توجهی به مالک تحمیل کند.
مشکل زمانی جدیتر میشود که بدانیم بخش مهمی از قطعات مورد استفاده در خودروهای مونتاژی همچنان به واردات وابسته است. محدودیتهای ارزی، مشکلات نقلوانتقال کالا، فرآیندهای وارداتی و پایین بودن سطح داخلیسازی، از جمله عواملی هستند که میتوانند روند تأمین قطعات را با اختلال مواجه کنند.
از سوی دیگر، افزایش تعداد خودروهای چینی در بازار به این معناست که هرگونه اختلال در زنجیره تأمین قطعات، دیگر محدود به تعداد اندکی از مالکان نخواهد بود و میتواند بخش گستردهای از مصرفکنندگان را تحت تأثیر قرار دهد.
کارشناسان بازار خودرو معتقدند خدمات پس از فروش باید همزمان با افزایش تولید و فروش خودروهای مونتاژی توسعه پیدا کند. ایجاد شبکه گستردهتر تأمین قطعات، افزایش داخلیسازی قطعات پرمصرف و ایجاد سازوکار مشخص برای تأمین قطعات خودروهای متوقفشده میتواند بخشی از این مشکل را کاهش دهد.
در نهایت، برای مصرفکننده تفاوت چندانی ندارد که یک خودرو به دلیل نبود قطعه یا خرابی فنی قابل استفاده نباشد؛ آنچه اهمیت دارد این است که خودروی خریداریشده پس از بروز مشکل، در سریعترین زمان ممکن به جاده بازگردد.
گسترش بازار خودروهای چینی بدون تقویت همزمان زیرساخت خدمات پس از فروش، میتواند در آینده هزینه بیشتری را به مصرفکنندگان تحمیل کند و اعتماد بخشی از مشتریان به خودروهای مونتاژی را تحت تأثیر قرار دهد. اکنون که این خودروها سهم قابلتوجهی از بازار را در اختیار گرفتهاند، تأمین قطعه و خدمات پس از فروش دیگر مسئلهای برای آینده نیست؛ یک ضرورت فوری است.
