پیاده‌راه مرکزی رشت در سال ۱۳۹۵ افتتاح شد و در زمان بهره‌برداری، از نظر طراحی و اجرای شهری، با ظاهری شکیل و قابل‌توجه به شهروندان ارائه شد. با این حال، به نظر می‌رسد در سال‌های اخیر کیفیت نگهداری و رسیدگی به این فضای مهم شهری، متناسب با اهمیت و جایگاه آن نبوده است.
در بخش‌های مختلف پیاده‌راه، بتن‌های پرسی از نظر رنگ، بافت و نحوه قرارگیری، هماهنگی و یکدستی اولیه را از دست داده‌اند و در مجموع، سطح پیاده‌راه نمایی ناهماهنگ و اصطلاحاً «پینک‌زده» پیدا کرده است. این مسئله لزوماً به معنای وجود پینک یا تغییر شکل در تک‌تک قطعات نیست، بلکه بیشتر به تفاوت مصالح، فرسودگی و ناهمگونی کلی کف‌سازی مربوط می‌شود. در برخی نقاط نیز تعدادی از بتن‌ها ترک خورده و نیازمند اصلاح یا تعویض هستند.
یکی دیگر از مسائل قابل‌توجه، وضعیت مسیر ویژه نابینایان است. در بعضی قسمت‌ها، استفاده از بتن‌های پرسی معمولی در مجاورت یا به جای مصالح مخصوص این مسیر، موجب از بین رفتن پیوستگی و خوانایی مسیر هدایت نابینایان شده است. با توجه به اهمیت دسترس‌پذیری فضاهای عمومی، حفظ این مسیر باید در اولویت عملیات مرمت قرار گیرد.
همچنین کانیووهای پیاده‌راه در برخی نقاط دچار فرورفتگی و نشست شده‌اند که علاوه بر ایجاد ناهماهنگی در سطح پیاده‌راه، می‌تواند در عملکرد صحیح دفع آب‌های سطحی نیز اختلال ایجاد کند.
پیاده‌راه مرکزی رشت به دلیل قرارگیری در قلب شهر و نقش آن در سیمای شهری و حضور روزانه شهروندان و گردشگران، صرفاً یک مسیر عبوری نیست؛ بلکه یکی از فضاهای شاخص و هویتی شهر رشت محسوب می‌شود. بنابراین انتظار می‌رود نگهداری، مرمت و بازسازی بخش‌های آسیب‌دیده آن با همان دقت و حساسیتی انجام شود که در زمان طراحی و اجرای اولیه پروژه مورد توجه قرار گرفته بود.
