در حالیکه همگان منتظر افشای حقایق توسط عضو شورا بودند اما این افشاگری سر از میتینگ تبلیغاتی، یار و یارکشی و … در آورد!
با اینکه شوراهای شهر برای مدیریت بهتر امور و اداره آن توسط مردم ایجاد شدند اما در برخی از شهرها این پارلمان تبدیل به میدانی برای کش مکش های سیاسی و تامین منافع شخصی و گروهی تبدیل شده است. در شهر رشت نیز برخی با تغییر شهردار و آمدن ثابت قدم منافع چندین ساله و خصوصی خود را از دست داده اند (رجوع شود به گفته های شهردار سابق “عده ای شهرداری را شرکت سهامی خود و رفقایشان می دانستند“) و شمشیر انتقام خود را از رو بسته اند.
آنها در صدد هستند با یارگیری در شورای شهر و همچنین پشتیبانی از جلسات ترازی بین سایت های همسو منافع از دست رفته را باز یابند. آنها اعتقادی به منفعت عمومی ندارند و کاهش اختلاف طبقاتی را نمی پسندند. هستند کسانی که حتی حاضرند برای منفعت بیشتر دست به هر کاری بزنند حتی اگر قربانی این منفعت طلبی مردم باشند.
در شورای شهر رشت افشاگرانی هم هستند که مدتهاست دنبال افشای حقایقی هستند که گویا وجود خارجی ندارند. آن ها یک روز از جنگ را مصادره به مطلوب می کنند و یکروز دیگر خانواده های شهدا و ایثارگران را وارد بازی های سیاسی خویش می کنند. افرادی که مدتها قول افشای حقایق را داده اند اما به جای افشاگری به مسائلی می پردازند که افکار عمومی منتظر توضیحات خودشان به عنوان عضو شورا برای موضوعات مشابه ادعاهایشان هستند.
مسیر گفتگویی که قرار بود به افشای فساد ختم شود سر از تبلیغات و بروز احساسات و فعالیت های سیاسی در آورد. چشم ها و گوش ها منتظر بودند تا نا گفته های مرد نا آرام شورای شهر را که مدت هاست می خواهد چیزهایی را به افکار عمومی بگوید و پرده از حقایق بردارد را بشنوند اما …
حنای برخی از افراد دیگر رنگی ندارد گویا چنین حقایقی اصلا وجود خارجی ندارد و از این لغات فقط به عنوان یک اهرم برای فشار استفاده می گردد. مردم هنوز فعالیت برخی از اعضای شورای شهر رشت را برای جلب نظر سایر اعضا برای شهردار شدن محمد ابراهیم خلیلی و فعالیت ها و مصاحبه هایشان را برای استیضاح به یاد دارند. آنها گرایشات خاص در انتخاب سرپرست شهرداری( که هنوز توضیحاتی برای انتصابات و گرفتن پاداش و دلایل آن ها به افکار عمومی ارائه نشده است) را از یاد نبرده اند. هنوز فعالیت برای شهردار شدن اعضای شورای عضو فراکسیونشان برخلاف استقبال شهروندان و مسئولین را فراموش نشده است.
ای کاش مراجع ذیصلاح و امنیتی در موضوعات اینچنینی که باعث سلب اعتماد مردم و بدبینی آن ها به نظام و مسئولین می شود جدی تر وارد شوند تا خدای ناکرده تبعات آن بیش از پیش دامن جامعه را نگیرد و موجبات دلسردی مردم را فراهم نکند.
