محمدحسین مساح – یکی از عوامل توسعه اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی، گسترش همه جانبه آموزش و تربیت نیروی انسانی متخصص و کارآمد است . به واسطه ارتقاء جایگاه تعلیم و تربیت در فرایند توسعه ، تربیت نیروی انسانی جایگاه ویژه ای دارد ؛به طوری که اگر جامعه ای خواهان رشد و پویایی در نظام های بنیادی جامعه شامل نظام اقتصادی ، صنعتی ، سیاسی و اجتماعی باشد، ملزم است ، مولفه های توسعه نیروی انسانی کارآمد را با مقتضیات و نیازمندی های جدید همراه سازد .
پرداختن به موضوع توسعه منابع انسانی در حوزه مدیریت شهری ، امری است مهم و عملکرد و خروجی حاصل از برنامه ها و سیاست های شهری، تحت تاثیر بهره گیری از توانمندی نیروهای متخصص و آگاه ارزیابی می شود؛ زیرا ، علم محور بودن، مبنا و اساس اجرای طرح ها و پروژه های شهری می باشد و این همان موضوعی است که نیاز شهر و دستگاه های اجرایی به خصوص مدیریت شهری را به داشتن نیروهای کارآ، متبحر، کارشناس و متخصص گریزناپذیر می کند.
کارکرد موثر نیروهای انسانی در نهایت منجر به پژوهش، خلاقیت و نوآوری و کشف استعدادهای بزرگی می شود و باید اذعان داشت تخصص گرایی و توسعه منابع انسانی سکانی برای هدایت جامعه به سوی بهترین ارزش ها است.در مدیریت شهری و برنامه ریزی های شهری نیز این موضوع بسیار اهمیت دارد، به طوری که به اعتقاد کارشناسان و سیاست گذاران شهری، میزان سرمایه گذاری در این بخش مبتنی بر میزان بهره گیری از استعداد منابع انسانی شکل می گیرد ضمن آنکه، این مهم به عنوان یکی از شاخصه های اصلی توسعه یافتگی شناخته می شود.
بی شک پرورش استعدادها راه را برای آینده، خلق منابع و الگوهای پژوهشی متناسب با بازه های زمانی باز می کند و در گویشی ساده ، تحقق این مهم، تلاشی است که امروز برای تغییر فردا و رسیدن به افقی روشن در عرصه های زندگی اجتماعی می شود. تجزیه و تحلیل منابع، رسیدن به الگوهای موفق و سنجش عوامل مختلف و مرتبط با مسائل روز با در نظر داشتن تغییر یا ثبات آن به تجسم آینده ای بالقوه کمک می کند.
ساختارسازی شهری به واسطه ارتباط تنگاتنگی که با تامین نیازهای شهروندی دارد، بسیار حائز اهمیت است و توقعات و انتظارات شهروندان از زندگی شهروندی معنا و مفهومی است که این ساختارها بر اساس آن شکل می گیرند. بر این اساس مدیریت بر عرصه شهری نیاز به مدیریت شایسته و ارزشی و نیز ارائه راهکارهای اصولی و منطقی دارد که این مهم نیز تنها در گرو تربیت نیروهای کارآمد انسانی و توسعه این منابع آگاه ، ممکن و شدنی خواهد بود .
