این نظرسنجی از سوی کنفدراسیون فوتبال آسیا در آستانه جام ملتها قاره کهن که در سال ۲۰۱۹ در کشور امارات برگزار می شود، صورت گرفته است.
در این نظر سنجی کیم جو سونگ (کره جنوبی)، شونسوکه ناکامورا (ژاپن)، هری کیول (استرالیا)، کی سوکه هوندا (ژاپن)، فهد الحریفی (عربستان)، نشاط اکرم (عراق)، کو جا چئول (کره جنوبی) و سرور جپارف (ازبکستان) نامزدهایی بودند که در رقابت با کریمی کاربران میتوانستند به آنها رای بدهند.
«علی دایی» نیز در روزهای گذشته و طبق همین نظرسنجی توانسته بود به عنوان بهترین مهاجم تاریخ جام ملت های آسیا انتخاب شود.
کریمی در دوران بازیگری ۱۸ ساله خود از سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۹۳، سابقه بازی در لیگ ۴ کشور ایران، امارات، آلمان و قطر و باشگاههایی نظیر فتح، پرسپولیس، الاهلی امارات، بایرن مونیخ، القطر، استیلآذین، شالکه ۰۴ و تراکتورسازی را دارد.
او از سال ۱۳۷۷ تا ۱۳۹۱ بیش از یک دهه بازیکن تیم ملی فوتبال ایران بود که ۱۲۷ بازی و ۳۸ گل ملی درکارنامه دارد. «جادوگر» و «مارادونای آسیا» از القاب کریمی است.
وی فوتبال حرفهای خود را در سال ۱۳۷۵ با تیم فتح در لیگ دسته دوم فوتبال ایران آغاز کرد و پس از ۲ سال به پرسپولیس پیوست، جایی که در ۳ فصل بازی موفق به ۲ بار قهرمانی در جام آزادگان و یک بار قهرمانی در جام حذفی نائل شد و همزمان با تیم ملی، در بازیهای آسیایی ۱۹۹۸ بانکوک مدال طلا را به گردن آویخت.
کریمی از بهمن ۱۳۷۷ به دلیل هلدادن داور در بازی تیم امید به مدت یک سال از حضور در تمام مسابقات باشگاهی و ملی محروم شد و پس از پایان این مدت دوباره به فوتبال بازگشت و در جام ملتهای آسیا ۲۰۰۰ نیز حاضر بود.
او در سال ۱۳۸۰ به تیم الاهلی دبی منتقل شد که در فصل ۲۰۰۳–۲۰۰۲، به عنوان «بهترین بازیکن خارجی لیگ برتر فوتبال امارات» انتخاب شد و در فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۳ عنوان «آقایگل لیگ برتر فوتبال امارات» و «مرد سال فوتبال امارات» را کسب کرد.
کریمی که با تیم ملی ایران در جام ملتهای آسیا ۲۰۰۴ مقام سوم را کسب کرده بود همزمان به عنوان آقایگلی این مسابقات (مشترکاً با علاء حبیل از بحرین) دست یافت. او در همین سال (۲۰۰۴) جایزه «مرد سال فوتبال آسیا» را از کنفدراسیون فوتبال آسیا دریافت کرد.
در سال ۲۰۰۵ (۱۳۸۴)، وی به باشگاه بایرن مونیخ در بوندسلیگای آلمان پیوست و در ۲ سال حضورش در این باشگاه ضمن انجام بیش از ۴۰ بازی، قهرمانی جام حذفی و لیگ را هرکدام یک بار تجربه کرد. او همچنین در جام جهانی ۲۰۰۶ با ایران حاضر بود و در جام ملتهای آسیا ۲۰۰۷ نیز بازی کرد.
پس از آن به القطر در لیگ ستارگان قطر رفت و پس از یک سال به پرسپولیس در لیگ برتر فوتبال ایران برگشت که حضورش در این تیم یک سال ادامه داشت.
کریمی بازی در ایران را با یک فصل و نیم در تیم استیلآذین ادامه داد و در نیمفصل دوم ۲۰۱۱–۲۰۱۰ عضو شالکه صفر چهار در بوندس لیگا شد که قهرمانی جام حذفی آلمان را برای بار دوم کسب کرد.
علی کریمی دوباره به پرسپولیس بازگشت تا سومین دوره حضور خود را با این باشگاه تجربه کند. پس از ۲ فصل بازی، وی به تراکتورسازی تبریز پیوست و آخرین فصل دوران بازیگری خود را با قهرمانی در جام حذفی پایان داد.
علی کریمی در سال ۱۳۹۳ با دستیاری «کارلوس کی روش» سرمربی تیم ملی پا به عرصه مربیگری گذاشت. او هم اکنون هدایت تیم سپیدرود رشت را بر عهده دارد.
