شهردار جوان رشت از منتقدان خواست که همراه با نقد برنامه بدهند و نسبت به عدم همکاری سازمان های دیگر با شهرداری گلایه کرد.
حضور دکتر ثابت قدم، شهردار رشت در هیات تحریریه گیل خبر باعث شد که بیشتر با وی قبل از آغاز ششمین ماه زمامداریش در ساختمان شهرداری آشنا شویم. شهردار جوان رشت آرام و شمرده به همه سوالات پاسخ داد و باید اذعان کرد که تلاش زیادی کرد که همه سوالات ما را جامع و کامل پاسخ دهد و سطحی و گذرا از آن رد نشود. وی در این مصاحبه از منتقدان خواست که همراه با نقد برنامه بدهند، نسبت به عدم همکاری سازمان های دیگر با شهرداری گلایه کرد، وی معتقد است که بسیاری از برنامه هایش درازمدت نیست و طی چهارسال اجرایی می شود و معتقد است که باید نسبت به پرداخت مطالبات خودمان از دولت نسبت به مردم بیشتر توجه کنیم.متن کامل سخنان شهردار رشت در گفت و گو با گیل خبر را زیر بخوانید:
خوشحالم که امروز در جمع دوستان در تحریریه گیل خبر هستم.گیل خبر از سایت هایی است که تلاش می کند تا در انتشار اخبار خود امید را برای شهروندان تداعی کند و نکته مثبت در این است که نشان داده به دنبال خبرهای زرد نمی رود و دغدغه اجتماعی و شهروندی دارد. فقط امیدوارم که بتواند در ارائه راهکار و برنامه همراه با نقد گام های بیشتری بگذارد.
برای اولین سوال، جناب شهردار، بعضی ها می گویند شهرداری چون مطالبات کارگران را پرداخت نکرده نباید فعالیت عمرانی جدیدی شروع بکند، چقدر این مساله را از نظر قانونی درست می دانید؟
نگاه کنید مشکل اصلی در جای دیگری است. واقعیت این است عملیات بودجه ریزی ماعملیاتی نیست. بودجه ریزی مبانی دارد در حوزه های مختلف کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت فعالیت ها و پروژه ها و در قالب آن تدقیق این پروژه ها که منجر به برنامه زمانبندی می شود و بعد تخصیص ها که در نهایت منجر به پرداخت ها می شود.ما الان در پرداخت ها چنین عملیاتی را شاهد نیستیم و این مشکلات به موجب آن به وجودمی آید. در بودجه ۹۵ ما سعی کردیم این حسابداری را عملیاتی کنیم. با این حال این مساله که گفتید مشکلش به همین بر می گردد و بحث مالی نیست. این نیست که ما حقوق کارگر را نمی دهیم تا مثلا عملیات عمرانی انجام بدهیم. مشکل اصلی به این بر می گردد که این جابه جایی را در ردیف بودجه بندی خودمان تدقیق شده نداریم. ما باید این سیستم را مدیریت کنیم.
یک سری فعالیت های عمرانی است مثل طرح آسفالت که انجام می شود که در این مدت اخیر رشد بیشتری گرفته ولی یک سری نقص هایی دارد مثل این که برخلاف بعضی شهرهای دیگر شیفت شب ندارد که از لحاظ حجم ترافیک کاسته بشود. علت های این مساله به کجا برمی گردد؟
شهرداری جهت این مساله نیاز به همکاری نهادها و سازمان های دیگر دارد. مثلا ما برای کار در شیفت شب نیاز به شن و ماسه و استفاده از معادن داریم. در استان گیلان همکاری سازمانهای موازی کمتر انجام می گیرد. این توانمندی وقتی انجام می گیرد که دیگر دستگاه ها هم همکاری کنند. مثلا ما الان مجوز برداشت از شن و ماسه نداریم و یا پروژه های دیگر که نیازمند کمک دستگاه های دیگر است. متاسفانه این عدم همکاری سازمان های موازی نشان می دهد که در مسیر مدیریت شهری خوب گام بر نمی داریم. حالا من نمی خواهم اسم گروکشی را به این بگذارم، ولی به زعم ما تعاملات توافقات مبتنی بر واقعیات است. ما که نمی توانیم پول مردم را بگیریم ، ولی به دولت بگوییم پولشان را پرداخت نکنند. ما بیشتر دوست داریم از دولت مطالبتمان را دریافت کنیم نه این که فقط از مردم بگیریم. البته دولت فعلی هم در این مسیر گام بر می دارد. ولی باید این تعاملات و همکاری ها بین همه سازمان ها باشد تا بتوانیم بسیاری از برنامه های مدیریت شهری انجام شود.
در مورد اختصاص پنجاه میلیارد تومان به آب منطقه ای جهت ساماندهی رودخانه ها، شهرداری اعتراضی ندارد؟
هنوز این پول گویا عملیاتی نشده است و تنها تخصیص گرفته که باید اجرائی شود. همین مساله هم نشان می دهد که سرعت مشکلات مردم خیلی بیشتر از رفع مشکلاتشان است. سفر رئیس جمهور اردیبهشت ماه بود و ما الان داریم هنوز از تخصیص این مطلب صحبت می کنیم.
بحث ما در مورد ساماندهی رودخانه ها این است حفره های بالادستی و پائین دستی آلایندگی ها مشخص شود.
بحث ما این نیست که این بودجه کجا پرداخت می شود ما فقط می گوئیم هزینه این پول در این چهارچوب مشخص حل آن قرار بگیرد. الان حدود پنج تا درصد از روستاهای بالادستمون باید بگیرد . سی تا چهل درصد فاضلاب و پسماند سراوان است و بیست تا بیست و پنج درصد به آلودگی شهرصنعتی و بیمارستان و غیره می رسد. همین سه تا پروژه خودش هشتاد درصد را مال خودش می کند. برای همین اعتبار لازم سراوان که با شهرداری می شناسند بیست میلیارد تومان، جهت تصفیه خانه های شهرداری، بیست تا بیست و پنج میلیارد ،برای آب و فاضلاب و شهرداری و برای دانشگاه علوم پزشکی جهت تصفیه بیمارستان ها ده میلیارد لازم است که اگر با همین منبع انجام شود هشتاد الی هشتادوپنج درصد کار انجام می شود. ما حرفمان این است که اول موضوع را شناسائی کنید و بعد نقشه را تعریف کنید. شناسائی موضوع حق را به آب فاضلاب نه از لحاظ حل مشکل خانگی بلکه حل مشکل شهر صنعتی، فاضلاب بیمارستانی و سروان می دهد. آب منطقه ای یک دستگاه کارفرمائی است، چون در قانون یک حرف کلی است که به عنوان مالک حریم رودخانه هاشناخته می شود. در حالی که مالک آب بودن و فاضلاب ها جدا است. البته آب منطقه ای گویا این گونه کارفرما تعیبن شده که بخواهد توزیع کار بکند که مثلا هر نهادی چه کاری انجام بدهد.
چرا اجرای این کار را به نهادی چون استانداری نمی دهند که با تشکیل کارگروه ها احاطه بر سازمان ها داشته باشد؟
ما نیز چندبار در جلسات سازمان مدیریت این را تاکید کردیم که بیاییم یک نیروی محوری را در راس این کار قرار دهیم با به هر سازمانی بر اساس نیازش اعتبار داده شود. با این حال تا این کارها عملی بشود خیلی فاصله است.ما خودمان فارغ از این مساله نسبت به تصفیه خانه شهرداری داریم کارهائی انجام می دهیم و خیلی کار نداریم که دولت چه کارهائی انجام داده است.
در همین رودخانه چه قبل از پروژه لایروبی و چه بعد از آن قرار بود کارهای دیگری هم انجام بشود، حتی صحبت از این شده بود که طرح تاکسی آبی اجرا شود، چقدر این مسائل قدرت اجرائی شدن دارد؟
ما در ناحیه رودخانه ها دوازده پروژه را در حاشیه این رودخانه ها تعریف کرده ایم. دوازده هدف متفاوت در برنامه های سلامت محور، گردشگری، نمایشگاه فصلی جشنی و جشنواره ها که که با همکاری شرکت های مختلف سرمایه گذاری شده است که رو به انتها است.
بعد این تاکسی آبی هم مد نظرتان است؟
نگاه کنید تا وقتی که این رودخانه تمیز نشود و آلاینده سازی انجام نگیرد خیلی از کارها انجام نمی شود. این پروژه ها به عنوان گام آخر معرفی شده اند.
یک نکته هم این است که گفتم این پروژه ها نیازمند تعامل با دیگر سازمان هاست و یک پکیج تنها نیست که شهرداری حتی با داشتن منابع مالی بتواند انجام دهد و نیازمند این است که اهرم های بیرونی به آن کمک کنند. در این صورت می توان این برنامه ها را از اوایل سال دیگه شروع کرد و در عرض چهارسال به پایان برد.
در مورد همین برنامه های چهارساله و یا بیشتری که شما در طی این مدت صحبتش را داشتید، در نگاه کوتاه مدت فعلی نقدهای زیادی وارد شده که مثلا شهردار در حال تخریب محیط زیست، درختان، ایجاد مانع برای کاسبین بازارچه و غیره است. فکر نمی کنید این که از نظر بار اجتماعی عمومی تحت فشار قرار بگیرید برای شما مشکل ایجاد می شود و قبل از این که ثمره کارهایتان را ببینید در این عمر کوتاه مدیریت شهری با مانع روبه رو شوید؟!
من قبلا یک مصاحبه ای داشتم که نقدها به برنامه ها باشد و نه این که اشخاص را هدف قرار بگیرد. اگر نقد برنامه ها انجام بگیرد، کسی که نقد می کند صرفا نباید نقد بکند، بلکه باید برنامه بهتر ارائه نماید. من خواهشم از منتقدین این است که یک برنامه که در آن محیط زیست،شهرسازی، اقتصاد شهرسازی و هر آن چه که به شهر مربوط است را ارائه کنند و با لحاظ فواید و ضررهایش روی میز قرار بدهند. من خودم برنامه با زنده سازی شهر با هفت هزار میلیارد تومان بحث های استراتژیک توسعه شهری با رویکردهای ملی و بین المللی و با یک چشم انداز زمانی و با یک جزئیات و مقیاس محلی را روی میز گذاشتم. بقیه هم بیایند همین کار را انجام بدهند که بتوانیم با هم مذاکره کنیم.
ولی بحث اینجاست که این گونه استنباط می شود که افق زمانی برنامه های شما خیلی فراتر از دیدی است که بشود تصور کرد اجرائی شود.
چهارسال خیلی زیاد نیست، برای شهر چشم انداز ده ساله و بیست ساله تعریف می کنند. ما تا افق چشم انداز سال ۱۴۰۴ یک برنامه پنج ساله تعریف کردیم. ولی برای این که همین افق زمانی دور را که گفتید در زمان نزدیک تر اجرائی کنیم، برنامه های خودمان را از سال ۹۵ به مدت چهار ساله داریم انجام می دهیم. در شش سال بعد از آن چشم اندازهای دیگری است که بتوانیم با هفت هزار میلیارد و سی و پنج هزار شغل از محله تا سطح بین المللی برنامه های خودمان را اجرا کنیم که در همین چشم انداز مثلا با وجود خط ویژه، مترو دیگر جایی ندارد. اتفاقا بعضی از همین پروژه ها کوتاه مدت تر است و اعتمادساز هم خواهد بود. مثلا خط ویژه را درست بکنیم که خودروی تک سرنشین که ۵۶ درصد خودروهای ماست را نداشته باشیم. این یک الزام است که مدیریت شهری باید انجام دهد. اگر می خواهیم مشکلات مردم حل بشود باید نگاه توسعه ای، زمان، صبر مردم و همه مشکلاتی که ما در شهرداری داریم باید گره درستی بخورد و جلو برود.
شما در همین شش ماه گذشته به خصوص یک ماه اخیر بسیاری از مدیران شهرداری را تغییر دادید که در این خصوص اعتراضاتی به شما وارد شده که به مدیریت ثبات اعتقادی ندارید. این که هر شهرداری که می آید باید افراد خاص خودش را داشته باشد فکر نمی کنید این ایجاد مشکل می کند؟
ما یک هرم وارونه در شهرداری داشتیم که یک سر پهن و یک عمق ضعیف داشت. ما در نواحی شهرداری قصد داشتیم با عمقی که به آن بدهیم سعی کنیم به جای یک نگاه صرف کارگری که خیلی از نواحی ما به آن دچارند آن ها را به یک نگاه کارشناسی برسانیم. ما باید سعی کنیم که این مناطق مدیریتی نواحی را به بخش خصوصی بسپاریم که مثل ستادهای ما کوچک بشوند.
سن مدیریتی شهرداری هم دیگر مساله ما است. قبلا سن مدیریتی ما ۲۵ سال بود و ما الان به ده الی دوازده سال رساندیم که بتواند چابکی را به همراه بیاورد. ما در این نگاه دو مطلب دیگر را هم مدنظر قرار دادیم که یکی علم محور بودن و استفاده از زنان است.
به نظر ما جوانی سرعت را بیشتر می کند و فساد سیستمی را کمتر می کند. چون اساس کار علم محوری است. در مورد استفاده از زنان هم توجه به پتانسیل زنان مورد توجه قرار گرفته است. جامعه گیلانی از لحاظ تاریخی خودش و جامعه ایرانی از لحاظ فارغ التحصیلان دانشگاه که ۶۵ درصدش خانم ها هستند نشان از حضور قدرتمند زنان می دهد. باید از آن ها استفاده کرد،وگرنه مدرکشان را که قرار نیست به دیوار بچسپانند. من حتی اعتقاد دارم در جامعه گیلانی کارائی خانم ها در اکثر موارد خیلی بیشتر از آقایان است.
یک مقوله دیگر هم خواستگاه حاکمیتی است که در عین این که نگاه اول ما تکنیکی است باید استفاده کنیم از حضور ایثارگران و خانواده شهدا که بتوانیم شعار تعهد همراه با تخصص را اجرائی کنیم. ما در نظر داریم که با استفاده از جوان کردن عمر مدیریت، استفاده از زنان و خانواده ایثارگران و شهدا بحث فساد سیستماتیک را کمتر کنیم.
در مورد داماش و خریدن این تیم شما این مساله را احساسی می دانستید، ولی مثل این که قصد دارید نامه خرید داماش را به شورا بدهید. این کمی تناقض ایجاد نمی کند؟
همه سیاستگذاری را من نمی توانم انجام دهم. من اگر مخالف هم باشم باید طبق بعضی سیاستگذاری هایی که اتخاذ می شود آن را اجرائی کنم و اگر قصد داشته باشند که انجام شود نسبت به آن برنامه دارم.
