از تغییرات ۴۴ساله قدرت خرید حداقل دستمزد کارگران (حداقل دستمزد بدون در نظر گرفتن مزایا شامل حق سنوات، بُن کارگری، حق تاهل، حق اولا و غیره) نشان میدهد اگر مقدار حداقل دستمزد هر ساله را با قیمت سکه بهار آزادی مقایسه کنیم، با در نظر گرفتن قیمت سکه در تاریخ اعلام حقوق کارگران (انتهای اسفندماه هرسال) قدرت خرید کارگران در دهه ۱۳۶۰ به اندازه خرید ۵/۵ سکه، در دهه ۱۳۷۰ به اندازه خرید ۸ سکه، در دهه ۱۳۸۰ حدود ۱۴ سکه، در دهه ۱۳۹۰ حدود ۷٫۵ سکه و در سالهای اخیر به اندازه خرید ۳ سکه بوده است.
فرهیختگان نوشت:طبق این دادهها، حداقل حقوق کارگران برای سال ۱۴۰۳ در آخرین روزهای اسفندماه سال گشته درحالی حدود ۷ میلیون و ۱۶۶ هزار تومان (بدون در نظر گرفتن مزایا) تعیین شده که در آن تاریخ، قیمت هر قطعه سکه بهار آزادی حدود ۳۶ میلیون و ۱۰۵ هزار تومان بوده است.
طبق دادههای نمودار، بالاترین مقدار قدرت خرید حداقل دستمزد کارگران مربوط به دهه ۱۳۸۰ بوده که البته در این دوره علاوهبر حجم پایین و کماثر تحریمها، دولت با اتکای به درآمدهای سرشار نفتی برای چندین سال اقدام به میخکوب نرخ ارز کرده بود (فارغ از تبعاتی همچون بیماری هلندی سیاست مذکور).
همچنین علاوهبر دهه ۱۳۸۰، این دادهها نشان میدهد طی ۴۴سال اخیر بالاترین مقدار قدرت خرید کارگران مربوط به سالهایی است که دولتها توانستهاند افسار تورم را بکشند. به عبارتی، در کنار افزایش عادلانه دستمزد کارگران، کنترل تورم نیز یکی از بهترین سیاستهای حمایتی از حداقلبگیران و البته همه اقشار مردم است.
