ساختمان ساعت شهر رشت که نماد هویتی شهر محسوب میشود، قرار بود طی ۱۸ ماه مرمت شده و به موزه مردمشناسی تبدیل شود. با وجود وعدههای مسئولان، اجرای این پروژه به تعویق افتاده و اکنون که موعد اعلامشده برای بهرهبرداری رسیده است، هیچ نشانهای از تکمیل آن وجود ندارد. این وضعیت بازتابی از چرخه بیسرانجام وعدههای مدیریتی و ضعف اجرایی در پروژههای میراثی شهر رشت است.
این بنا که نه تنها یک سازه تاریخی بلکه بخشی از خاطره جمعی شهروندان رشت به شمار میرود، قرار بود به یک موزه مردمشناسی تبدیل شود. اما با گذشت زمان، خبرهای امیدبخش جای خود را به سکوت و درهای بسته ساختمان دادهاند. این تأخیر، نشاندهنده چالشهای مدیریتی در حفظ میراث فرهنگی است؛ چالشهایی که فراتر از یک پروژه، مسئلهای کلان در مدیریت آثار تاریخی محسوب میشوند.
چه عواملی باعث این تعلل شده است؟ نبود نظارت کافی، کمبود بودجه یا تغییر اولویتهای اجرایی؟ شاید وقت آن رسیده که نهادهای مسئول پاسخی روشن به این وضعیت دهند و راهکاری عملی برای تحقق وعدههای پیشین ارائه کنند.
