علی آقا میرزایی، عضو گیلانی تیم ملی قایقرانی و قهرمان آسیا، در یادداشتی انتقادی در صفحه شخصی خود، از سالها بیمهری، بیتوجهی و نبود حمایت مسئولان ورزشی استان گیلان نسبت به افتخارآفرینیهای رشته قایقرانی گلایه کرده است.
وی نوشته است:
سالها بود قایق این شهر رو بیمنت روی دوش کشیدم… پارو زدم، مدال آوردم، افتخار ساختم…
همه سکوت کردن، چون تشویق من توی سکوهای ملوان نبود.
منم قهرمان آسیا بودم، ولی تو شهری که افتخار فقط یه رنگ داره، قهرمانی منو ندیدن…
حالا اما، فقط یه چیزو بدونین:
اگه یه روز نباشم، این قایق نه پارو داره، نه سکان، نه راه…
و اون وقت، تازه میفهمین سهم من فقط مدال نبود… امنیت این قایق به بودن ما بسته بود!
قایقرانی انزلی رو دوش ما بچه های بی ادعاست … حالا فقط مونده دعا کنین نیفتیم، که همهتون باهام میافتین!
روزی تک تک شما مسئولین خواهید فهمید که امثال من اگه نباشم این استان باید خواب مدال بازیها اسیایی و آسیایی رو ببینه
باید خواب و رویا المپیک رو ببینه
اون موقع دیگه کار از کار گذشته.
وقتی که با دست خالی بعد ۱۵ سال طلا آسیا رو از چنگ چینی ها در آوردیم اونم توی آسیا نه تو سطح کشور ،که شاید ۹۰ درصد مردم و خیلی ها ندونن ارزش کار رو…
که کل ورزش استان روی مدال آوری این رشته میچرخه
شماها باعث بی ارزش نشون دادن بچه های قایقرانی شدین و بودین…
وقتی مسئولین بالا رده ما واسه یه نیمه نهایی فوتبال نفری ۲۰۰ تومن پاداش میدن واسه کارشون ارزش قائل میشن
آره چون پول خوب توش میچرخه همه منفعت میبرن
همه جای دنیا همینطور
ولی در عوض دریغ از حتی یه پیام تبریک و یه دلگرمی بعد از قهرمانی
بحث ارزشه بحث احترامه بحث اینه که همه جای دنیا فوتبال ۱۰۰ بقیه رشته ها ۸۰
نه تو کشور ما که کلا ۳۰ ۴۰ هم نیست
واسه همین میگم دیگه انتظار نداشته باشین اگه بعد از این هر اتفاقی افتاد و این استان دستش تو پوست گردو موند تعجب نکنین
اونم فقط بخاطر شما هاست هر کنشی واکنشی داره
اون روز میرسه و اون موقع دیگه کار از کار گذشته
یا حق
