مهرداد گودرزوند چگینی، نماینده مردم شهرستان رودبار، در مراسم بزرگداشت شهدای ۱۵ خرداد در حضور حاجی بابایی نائب رئیس مجلس و حق شناس استاندار گیلان به مواردی اشاره کرد که جای تأمل و بررسی دارد. او در صحبتهای خود از وضعیت معادن و مرغداریها در شهرستان رودبار سخن گفت و به مشکلات اشتغال در این منطقه اشاره کرد. اما این اظهارات نیاز به بررسی و نقد جدی دارد.
او به درستی اشاره کرد که شهرستان رودبار به یک شهرستان مهاجر گریز تبدیل شده است. اما آیا این تغییر وضعیت به دلیل عدم توجه به معیشت روستاییان و شرایط زندگی آنها نیست؟ وقتی میگوید در گذشته بیشترین اشتغال در شهرستان رودبار بوده و اکنون دیگر مانند گذشته نیست، لازم است از خود بپرسد که چرا این تغییر رخ داده است؟ آیا این به دلیل عدم توجه به نیازهای واقعی مردم و مشکلاتی است که از سوی مرغداریها و معادن ایجاد شده؟
گودرزوند چگینی در اظهاراتش از مرغداریها حمایت میکند و در عین حال در برابر انتقادات نسبت به صدور بیرویه مجوز مرغداریها در شهرستان، میگوید که دستور داده تا مشکلات ناشی از فعالیت این مرغداریها که برای مردم ایجاد کردهاند، پیگیری شود. این تناقض در سخنان او نشاندهنده عدم انسجام در سیاستگذاری و ابهام در رویکرد او نسبت به مسائل اقتصادی شهرستان است. اگر مرغداریها به اشتغالزایی کمک میکنند، چرا با وجود بیش از ۱۶۰ مرغداری در شهرستان رودبار، همچنان آمار اشتغال مناسب نیست؟ به نظر میرسد که این صنعت در مقایسه با مشاغل دیگر، آسیب بیشتری به معیشت و رفاه روستاییان میزند و نمیتواند به عنوان یک راهحل پایدار مطرح شود.
علاوه بر این، احداث مرغداریها در مناطق مسکونی موجب مهاجرتگریزی و تبدیل روستاهای سرسبز به خرابه و ویرانه گردیده است. احداث چندین مرغداری در روستاهای انارکول، خاصکول، پره، لافنسرا، کلایه، آغوزبن، جوبن و دیگر مناطق، مطمئناً این روستاها را به ویرانه تبدیل میکند. با این حال، گودرزوند چگینی در برابر این همه اعتراض نه میخواهد ببیند و نه میخواهد بشنود و با افتخار رودبار را سومین شهرستان تولید مرغ در کشور مینامد. آیا او نمیداند که با این روش دیگر شهرستانی باقی نخواهد ماند و آن وقت باید با افتخار به جای شهرستان رودبار، بگوید “مرغداری رودبار”?
بهتر نیست با اختصاص بودجه و استفاده از مکانی که برای پسماند و دفع زباله در نظر گرفته شده بود، مرغداریها در لوشان به قزوین در قالب یک شهرک مرغداری تجمیع شوند؟ این اقدام میتواند باعث شود هم اشتغالزایی بیشتری صورت بگیرد، هم نظارتها هدفمند و کارآمدتر شود و هم اینکه زمینهای حاصلخیز کشاورزی حفظ گردد.
گودرزوند به ظرفیت معادن اشاره کرده و از وضعیت اشتغال شهرستان گلایه میکند. آیا او از وجود مافیای معادن در منطقه بیخبر است؟ معادنی که در خدمت عدهای خاص و دلالان قرار دارند، چگونه میتوانند به بهبود وضعیت اشتغال و معیشت مردم کمک کنند؟ با این وجود، او باید به عنوان نماینده دو دوره مجلس به این سؤال پاسخ دهد که مخاطب سخنانش چه کسانی هستند؟ آیا او واقعاً فکر میکند که مردم این منطقه از وضعیت معادن و مرغداریها بیخبرند؟
گودرزوند چگینی در دوره گذشته نیز نماینده مجلس بوده است. اگر او نتوانسته به وضعیت اشتغال کمک کند، چرا اکنون سینه سپر کرده و از معادن و مرغداریها به عنوان نقاط قوت شهرستان یاد میکند؟ هر بار که مردم از او پاسخ بیعدالتیها را خواستهاند، او و اطرافیانش به دلیل نداشتن قدرت اجرایی، خود را کنار کشیدهاند. اما اکنون، در شرایطی که مشکلات مردم در کانون توجه قرار دارد، سعی دارد منافع این صنایع را به نام خود ثبت کند.
در نهایت، باید گفت که معادن و مرغداریها به جز تخریب محیط زیست و آسیب به معیشت مردم، هیچ منفعت اقتصادی برای روستاییان ندارند و منافع آنها تنها به جیب سرمایهداران و برخی دلالان میرود. گودرزوند چگینی باید به این واقعیتها توجه کند و به جای حمایت از صنایع مخرب، به دنبال راهحلهای پایدار و واقعی برای بهبود وضعیت معیشت مردم باشد.
