مسعود پزشکیان، رئیس دولت چهاردهم، در مسیر بازگشت از اردبیل، برای چند ساعت به گیلان آمد؛ از بندر آستارا بازدید کرد، به مراسم ختم پدر نماینده رشت رفت، جلسهای در استانداری برگزار کرد و رفت… همین!
نه دیداری با مردم، نه گفتوگویی با نخبگان و فعالان اقتصادی و…، نه بازدیدی از پروژههای معطلمانده عمرانی، و نه حتی سرزدنی به زخمهای کهنهی محیطزیست استان؛ از سراوان گرفته تا تالاب نیمهجان انزلی.
بهنظر میرسد گیلان برای رئیسجمهور تنها یک ایستگاه بین راهی بوده، تا جایی که گفته میشود خود پزشکیان در حاشیه جلسه شورای اداری استان گفته است: «از اردبیل داشتیم میآمدیم، گفتیم یه سر هم به گیلان بزنیم!»
نه آقای رئیسجمهور، این حق گیلان نبود. استانی که در اوج روزهای پرتنش جنگ ۱۲روزه ایران و اسرائیل، با وجود همه مشکلات خود، پناهگاه امنی برای مردم کشور شد، سزاوار این بیاعتنایی نبود.
آقای رئیسجمهور همه به خوبی از شرایط خاص کشور و محدودیتهای زمانی و امنیتی آگاهیم اما در همین سفر چند ساعته، بهتر نبود سری به سراوان یا تالاب انزلی میزدید تا از نزدیک ببینید که چه بر سر محیط زیست گیلان عزیزمان آمده است؟
بهتر نبود سری به کارخانجات تعطیل و نیمه تعطیل استان میزدید تا ببینید در سال «سرمایهگذاری برای تولید»، نه خبری از سرمایهگذاری است، نه تولید! و با قطعیهای گاه و بیگاه برق و افزایش هزینه مواد اولیه، همان اندک کورسوهای امید هم رو به خاموشی میرود.
آمدید و رفتید، بیآنکه پای صحبت کشاورزانی بنشینید که واردات بیرویه و دلالیِ سودجویان کمرشان را شکسته. بیآنکه بدانید گیلانی که زمانی قطب کشاورزی بود، امروز از نفس افتاده است.
آقای رئیسجمهور، آمدید و رفتید؛ اما بدانید این حق گیلان نبود…
منبع: گیل خبر
