روزنامه همشهری نوشت: چندین سال است که پژمان جمشیدی تبدیل به پرفروشترین بازیگر سینمای ایران شده و مخاطب دیدن او را روی پرده سینما دوست داشته است. او در چند نمایش هم بازی کرده که جزو نمایشهای پرمخاطب بودهاند و البته حضور او دلیل اصلی این استقبال بوده است.
جمشیدی را حتی میتوان در تبلیغات ویدئویی و روی بنرهای شهری هم دید. با این تفاصیل، او از ابتدای امسال ۴ فیلم روی پرده داشته و چند فیلم دیگر هم در نوبت اکران دارد.
مرد همیشه روی پرده
در اکران نوروزی از او ۲فیلم «دایناسور» و «کوکتل مولوتف» روی پرده رفت. دایناسور هفتمین همکاری مسعود اطیابی و پژمان جمشیدی پس از بخارست، دینامیت، سهگانه تگزاس و هتل است.
فیلم دیگری که در اکران نوروز با بازی جمشیدی نمایش داده شد، کوکتل مولوتف ساخته حسین امیری دوماری بود که در آن در کنار مهدی هاشمی و احمد مهرانفر قرار داشت و برای نخستینبار در نقشی ظاهر شد که از خودش مسنتر بود. به جز این دو، اردیبهشتماه فیلم دیگری از پژمان جمشیدی اکران شد. «خانه ارواح» به کارگردانی کیارش اسدیزاده البته سالها پیش ساخته شده، اما اکران نشده بود. اسم فیلم هم اصلا «مجوز خروج» بود، اما پس از مدتی و در جریان اصلاحات موردنظر سازمان سینمایی، عنوان آن به خانه ارواح تغییر کرد. این اثر ۵سال درتوقیف ماند تا سرانجام با انجام اصلاحات و دریافت
پروانه نمایش، اردیبهشت۱۴۰۴ وارد چرخه اکران شد. این فیلم با فضایی مرموز و داستانی در دل دهه ۱۳۳۰شمسی، تلاش میکند روایتی متفاوت از رازهای پنهان در یک خانه قدیمیوخانوادگی ارائه دهد.
آیا تماشاگر همچنان پژمان را دوست دارد؟
آیا پژمان جمشیدی همچنان مثل قبل مورد علاقه تماشاگر است؟ تنها راه برای رسیدن به پاسخی تقریبی برای این سؤال نگاهی به آمار فروش فیلمهای اوست. دایناسور که از اسفند سال گذشته تا ۲۵تیرماه امسال روی پرده بود، ۱۵۱میلیارد تومان فروش داشت که البته بسیار کمتر از رقمی است که با توجه به فروش فیلمهای پیشین اطیابی بهخصوص هتل انتظار میرفت. کوکتل مولوتوف هم که در اکران نوروزی نمایش داده شد، فقط ۶۲میلیارد تومان فروخت. خانه ارواح هم از روز ۱۷اردیبهشت اکران شد و تا امروز و با گذشت ۳ماه از اکران کمی بیشتر از ۲۷میلیارد تومان بلیت فروخته است که حتی در مقایسه با «بی بدن» فیلم غیرکمدی مرتضی علیزاده که پژمان جمشیدی در آن نقش پدر یک قاتل را داشت و ۴۶میلیارد تومان در ۴ماه اکران فروش داشت، رقم کمتری است. این آمارها شاید نمایانگر این باشند که پژمان جمشیدی دیگر دلیل اصلی فروش یک فیلم نیست.
