پناهندگان اغلب آواره و نگونبخت بودهاند که رو پناهندگی آوردهاند. هزاران نفر سالانه خانه و کاشانهشان را گذاشته و رنج سفر را به جان میخرند. برخی پناهندگان اما جهان را تغییر دادهاند.
ماجرای تلخ پناهندگان سوری و پناهجویان آفریقایی این بحث را بر سر زبانها انداخته که چه به سر آنها خواهد آمد. تاریخ کمتر چنین آمار مهاجرتی را به خود دیده است. در برخی موارد، لگد خوردن از خبرنگار و باتوم خوردن از پلیس حاصل مهاجرت پناهندگان سوری بوده است.
اما تاریخ پر از قصههایی است که پناهندگان در آن تغییرات مثبتی را ایجاد کردهاند؛ تغییراتی در حوزههای علمی، هنری، سیاسی و ورزشی. افرادی مانند مارلنه دیتریش، بازیگر آلمانی که به آمریکا رفت و در آنجا خوش درخشید. در ادامه با برخی از آنها آشنا خواهیم شد.
آلبرت انیشتین
مهمترین فیزیکدان قرن بیستم جهان در کشورش آلمان توسط نازیها تحت پیگرد قانونی بود. آنها برچسب «فیزیک یهودی» را به نظریهی نسبت او زدند. انیشتین نیز در سال ۱۹۳۳ میلادی برای همیشه به ایالات متحده رفت و دیگر هیچوقت به آلمان برنگشت.
فردی مرکوری
از او به عنوان اسطوره موسیقی راک جهان یاد میشود. فردی مرکوری با نام اصلی «فرخ بُلسارا» در سال ۱۹۴۶ میلادی به دنیا آمد. مرکوری از پدر و مادری اهل پارسیان هند و در زنگبار متولد شد. در سال ۱۹۶۴ میلادی، انقلابی خونین در زنگبار به پا گرفت و پدر و مادر فردی مرکوری از آنجا به حومه لندن فرار کردند. در لندن بود که استعداد فردی مرکوری رشد کرد و موفقیتها را یکی پس از دیگری درو کرد.
گلوریا استفان
گلوریا تا دو سالگی در هاوانا، پایتخت کوبا، زندگی کرد. اما تغییرات کشورش در سال ۱۹۵۹ میلادی باعث شد تا او به همراه خانوادهاش به میامی بروند. پدرش البته برای شرکت در نبردهای سیاسی و نظامی در سال ۱۹۶۱ به کوبا برگشت، اما استفان در آمریکا ماند و لقب «ملکه پاپ لاتین» را از آن خود کرد. وی با فروش بیش از صد میلیون نسخه از آلبومهایش در صدر پرفروشترین هنرمندان موسیقی قرار دارد. گلوریا حتی برنده هفت جایزه گرمی نیز شد.
لوآل دنگ
لوآل در سال ۱۹۸۵ میلادی و در خلال جنگ داخلی سودان به دنیا آمد. او در همان سالها به همراه خانوادهاش به مصر و پس از آن به بریتانیا رفت. مدتی گذشت و لوآل برای تحصیل به ایالات متحده رفت، اما تصمیم گرفت بسکتبال را نیز به شکل حرفهای پیگیری کند. او برای تیمهای شیکاگو بولز و میامی هیت بازی کرده و تاکنون دو بار صاحب عنوان ان.بی.ای آل استار شده است.
مادلین آلبرایت
مادلین آلبرایت، نخستین زنی بود که به عنوان وزیر امور خارجه آمریکا انتخاب شد. او در سال ۱۹۳۷ در کشوری به دنیا آمد که آن روزها به آن چکسلواکی میگفتند. خانواده مادلین در خلال جنگ جهانی دوم از دست نازیها گریختند و پس از بازگشت، دوباره مجبور شدند در سال ۱۹۴۸ به دلیل بر سرکار آمدن کمونیستها، آن کشور را ترک کنند.
زیگموند فروید
فروید پدر علم روانکاوی شناخته میشود، زیرا توانست رویکرد علمی بشر به ذهن را تغییر دهد. او در آخرین سالهای زندگیاش پناهنده شد، چرا که نازیها کتابهایش را سوزانده بودند و کنترل اتریش را در سال ۱۹۳۸ میلادی به دست خود گرفته بودند. فروید تصمیم گرفت به همراه همسرش وین را به مقصد لندن ترک کند. او یک سال بعد از پناهندگی، از دنیا رفت.
ویکتور هوگو
ویکتور هوگو شاعر، داستاننویس و نمایشنامهنویس مشهور فرانسوی که شهرت جهانی دارد. از برجستهترین آثار او میتوان به بینوایان، گوژپشت نتردام و مردی که میخندد اشاره کرد. ویکتور هوگو در کنارش شخصیت هنریاش یک فعال سیاسی نیز بود. مخالفت او با ناپلئون سوم در نیمهی قرن نوزدهم میلادی در نهایت باعث تبعیدش شد. ویکتور هوگو بیشترین زمان تبعیدش را در جزیرهی گرنزی [بخشی از جزایر مانش] گذراند و آنجا هم دست از نوشتن نکشید.
تابو امبکی
تابو امبکی دومین رئیس جمهور آفریقای جنوبی است. پدر تابو امبکی به همراه نلسون ماندلا در جزیره روبن زندانی بود و خود او سالها به دلیل مبارزه علیه آپارتاید در تبعید به سر میبرد. پس از گذراندن دوران تبعید در شوروی سابق، بریتانیا و زیمباوه و چند کشور دیگر، او سرانجام در سال ۱۹۹۰ به کشورش بازگشت و پس از نلسون ماندلا، به عنوان ریاست جمهوری آفریقای جنوبی برگزیده شد. وی از ۱۴ ژوئن سال ۱۹۹۹ میلادی تا ۲۴ سپتامبر سال ۲۰۰۸ میلادی در مسند قدرت بود.
منبع: CNN
ترجمه: وبسایت فرادید
