به گزارش کاسپی نیوز، مهدی یاراحمدی- تقریباً دو سال قبل در چنین روزهایی دکتر روحانی به عنوان رئیس جمهور منتخب مردم برگزیده و به عنوان رئیسِ دولت یازدهم کلیددار پاستور گردید. با توجه به هیجانات کاذبی که مردم در دولت های نهم و دهم تجربه کرده بودند شعار اعتدال دولت جدید توانست تا حدودی آرامش و شادمانیِ نسبی در جامعه ایجاد نماید. تا آنجاکه برخی هر اتفاق خوبی که در زندگی برایشان می افتاد را حاصل پاقدم دولت جدید و یا درایت آن دانسته و شعار «روحانی مچکریم!» سر می دادند. فرصت ها با سرعت باد گذشتند و خیلی زودتر از تصور مسئولین و دولتمردان بیش از نیمی از فرصت خدمت آن ها گذشت و مقدار کمتر از آن باقی مانده که باید از آن برای رفع کاستی ها و توسعه خدمات مطلوب بهره برداری کرد. در همین راستا توجه به چند نکتۀ مهم به شرح زیر باید مورد توجه دولت قرار گیرد:

راه انقلاب و عزت ملت ایران از مسیر مذاکرات نمی گذرد؛ 
آنچه مسلم است دولت برای پیشرفت مذاکرات و لغو تحریم ها با برنامه و مطالعه پیش آمده و الحق در این زمینه تلاش های زیادی نموده است. اما نکتۀ مهم در این میان آن است که نباید از آب خوردن و امور پیش پاافتاده تا تصمیم گیری های کلان و اساسی کشور را تنها به این امر وابسته دانست. به هر حال همانطور که رهبری تأکید دارند عزت ملت ایران از مسیر مذاکرات نمی گذرد و توسعۀ کشور نیازمند شناسایی و شکوفایی استعدادهای درونی است.

اقتصاد مقاومتی الگویی در برابر بحران های اقتصادی؛ 
در سال های اخیر با توسعه تحریم اقتصادی علیه ایران، ضرورت دستیابی به یک الگوی مقاومتی از اقتصاد بیش از پیش نمایان شده است؛ الگویی که در برابر بحران‌های اقتصادی رویکردی فعالانه دارد و می‌تواند در شرایط بحرانی موانع را برطرف کند. امری که علیرغم شعارهایی که داده می شود سرعت تحقق آن بسیار کند به نظر می رسد. باید در نظر داشت اقتصاد مقاومتی با واژگانی از قبیل؛ حمایت از تولید ملی، کارآفرینی، اتخاذ سیاست‌های پولی و ارزی متناسب، اصلاح الگوی مصرف، اجرای اصل ۴۴، تصحیح سیاست‌های بازرگانی، توجه به نخبگان، تولید دانش کاربردی و استفاده از فناوری نوین که از محورهای مهم تحقق آن هستند، معنای عملیاتی می‌یابد.

حل مشکلات معیشت مردم؛ 
اگرچه دولت در ۲ سال گذشته گام های مهمی چون مهار تورم و حرکت در مسیر رشد اقتصادی را برداشته است اما آنچه مسلم است سطح زندگی مردم مطابق شأن آن ها نیست. مردم نجیب و صبور ایران که برای تحقق آرمان های خود سال ها مجاهدت و صبوری کرده، خون دادند و در نقاط حساس همواره فعالانه در صحنه حاضر بودند شایستۀ بالاترین سطح رفاه و آسایش هستند. امری که در سال های اخیر با نقطۀ مطلوب خود فاصلۀ بسیاری دارد. متأسفانه اتفاقات مختلف چند سال اخیر عرصۀ اقتصادی کشور همچون پرداخت یارانه ها نیز به دلیل اجرای نامناسب، چالش اقتصادی زندگی مردم را افزایش داده است.

افزایش روحیه انتقاد پذیری؛ 
انتقادپذیری دولت ها و تحمل نظرات مخالفین همواره در کشور ما گرفتار افراط و تفریط بوده است. در دوره ای دولت آن چنان دم از انتقاد پذیری می زد که بر خلاف عرف شعار «زنده باد مخالف من» سر می داد و در دوره ای هم هر نقد و نظر مخالفی به شدت محصور و محدود می گردید. اگر سیاست جذب حداکثری و دفع حداقلی رهبری را به عنوان شاخص عملکرد قرار دهیم بسیاری از انتقادات نخبگان و فعالان سیاسی و اجتماعی می تواند برای دولت به عنوان سرمایه فکری و معنوی مورد استفاده قرار گیرد. رویکردی که احساس می شود اگر نخواهیم بگوییم در دولت فعلی کم است حداقل می توانیم بگوییم باید خیلی بیشتر از این باشد. به هر حال چه طرفدار دستاوردها و عملکرد دولت یازدهم باشیم و چه منتقد آن فرقی نمی کند همه خواهان پیشرفت ایران اسلامی هستیم و هر نقطه نظری هم که داریم جز با همین نیت اعلام و ابراز نمی کنیم. ان شاء ا…

بازنگری رویکرد فرهنگی دولت؛ 
رویکرد فعالیت های فرهنگی دولت نیاز به بازنگری اساسی دارد. چه در حوزه طراحی و سیاستگذاری کلان و چه در حوزه اجرا فاصلۀ بسیاری از استانداردهای مطلوب داریم. دوکارته شدن وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در مجلس شورای اسلامی نیز اهمیت این امر را بیش از پیش نمایان می کند. حوزه فرهنگ جامعه ما بیش از همۀ مشکلات خویش، فاقد یک سازماندهی موثر است.

حل معضلات اجتماعی؛ 
برخی از ناهنجاری ها و معضلات اجتماعی روز به روز در کشور توسعه بیشتری یافته که اثر مستقیم آن در تزلزل بنیان خانواده و افزایش طلاق است. در همین راستا حرکت جدی و موثری از سوی نهادهای فرهنگی و اجتماعی کشور در جهت ترویج سبک زندگی اسلامی ایرانی دیده نمی شود. نهادهای مربوط به امور جوانان کشور که در حاشیه های ورزش غرق شده است و نهادهای متولی امور خانواده بسیار کم فروغ هستند. لذا از مهمترین نکات مورد توجه دولت در زمان باقیمانده می بایست تلاش در این زمینه باشد.

در پیش بودن دو انتخابات مهم؛ 
دولت یازدهم تا انتهای عمر خود دو انتخابات مهم مجلس و ریاست جمهوری را پیش رو دارد. زمینه سازی مناسب جهت برگزاری انتخابات سالم و پرشور از مهمترین وظایف دولت در دوسال باقیمانده است.

مغتنم شمردن فرصت باقیماندۀ خدمت؛ 
فرصت خدمت به مردم و کشور همچون برق و باد می گذرد. کما اینکه بیش از نصف عمر دولت فعلی همچون چشم بر هم زدنی گذشت. اما دوسال باقیمانده نیز فرصت کمی برای خدمت به کشور نیست. کما اینکه رهبری چند سال قبل در ملاقات با یکی از اعضای دولت در ارتباط با زمان خدمت چنین اشاره ای داشتند: «امیرکبیر در کشور ما سه سال در رأس دولت بوده است. معلوم می شود سه سال وقت خیلی زیادی است. همه کارهایی که امیرکبیر انجام داده و همه خاطرات خوبی که تاریخ و ملت ما از این شخصیت دارد محصول سه سال است.»

دو سال بعد در چنین روزهایی عمر دولت یازدهم به پایان می رسد و مجال خدمت تمام می شود. معلوم نیست بار دیگر اقبال مردم به همین دولت باشد یا اینکه فرد دیگری با رویکردها و نظرات متفاوت به عنوان رئیس جمهور کشور برگزیده شود. پس باید دولتمردان فرصت باقیمانده را مغتنم شمرده و در راه اعتلای کشور از هیچ تلاشی فروگذار نکنند.

پارس/