صبح امروز (جمعه) مردم شهر رشت با تبلیغات عجیبی در سطح شهر روبرو شدند.
بنرهایی که در خیابان های شهر در کنار هم روی واتربندها نصب شده بود با این مضمون : «من برای شهرم هیچ کاری نمی کنم». شعاری که بر روی تمام بنرهایی که با امضای روابط عمومی شهرداری نصب شده بود وجود داشت. در سه طرح مختلف. یک طرح این شعار را بر روی متنی از قطرات باران که نماد هویتی شهر رشت است نشان می داد. طرح دیگر یک طرح گرافیکی از ماشین هایی است که به شدت درحال تولید دود و آلوده کردن هوا هستند و طرح بعدی هم کره زمینی است به شکل یک بمب که ساختمان های معروف شهر مانند عمارت کلاه فرنگی ، ساختمان فرهنگ و هنر رشت و مجسمه های میرزاکوچک و مجسمه معرف میدان گلسار روی آن استوار هستند و آنقدر ماشین در این کره زمین بمب مانند وجود دارد که انگار این بمبی که فتیله اش هم روشن است هرآن امکان دارد منفجر شود.
به نظر می رسد طراحان در پی نشان دادن تبعات ترافیک هستند. از آلودگی هوا که در یکی از طرح ها نشان داده شد تا کره زمینی که به خاطر ازدیاد خودرو درحال انفجار است. اما انتخاب شعار عجیب اما جالب «من برای شهرم هیچ کاری نمی کنم» یک انتخاب هوشمندانه بود. آیینه ای در برابر یکایک رشتی ها از مسئولین گرفته تا شهروندان عادی که وضعیت امروز شهر نتیجه بی خیالی بسیاری از ماها بوده است. «من برای شهرم هیچ کاری نمی کنم» در واقع مخاطب را به فکر فرو می اندازد تا به معنای نهفته در این شعار تعمق کند. شعاری منفی ، لجوجانه و بی پروا که تلنگری است به وجدان شهروندانی که در حرف عاشق شهرشان هستند. این نحوه تبلیغات در شهر رشت تاحدودی بی سابقه بوده است. مخصوصا که از سوی یک نهاد دولتی مانند شهرداری طراحی شده است. چه آنکه طرح های تبلیغاتی ادارات دولتی تاکنون طرح هایی خشک ، رسمی و یکنواخت بوده اند. اما این طرح ها با انتخاب یک شعار منفی قالب های خشک اداری را شکسته و با رسم المان های هویت ساز شهر در طراحی ها حال و هوایی فرهنگی و مفهومی به طرح ها بخشیده است. نکته جالب دیگر این طرح ها عدم استفاده از سبک تجاری تبلیغات است. طراح یا طراحان این بنرها این بار به سراغ طرح های گرافیکی و کارتونی رفته اند و فضایی صمیمانه و دلنشین ایجاد کرده اند اگرچه این طرح ها به لحاظ مفهومی ، پیام دهنده و تاحدودی آموزشی هستند. در هرصورت پیام دقیق این طرح ها مشخص نیست. مگرآنکه به تبعات ترافیک که آلودگی هوا و بهم ریختگی روانی شهروندان باشد اشاره می کند. همچنین شعار «من برای شهرم هیچ کاری نمی کنم» ظاهرا می خواهد شهروندان را درگیر پروژه ای جدید کند و اینگونه به مخاطب القا می کند که شهرداری با انتخاب یک شعار طعنه آمیز سعی در ایجاد نوعی همکاری و مشارکت بین تمام آحاد مردم است. درهرصورت شاید باید منتظر آینده ماند که آیا این طرح ها و انتخاب این شعار مراحل بعدی نیز دارد. چون به نظر می رسد که این نوع تبلیغات جدید و مدرن از آنگونه تبلیغات هدفمند ادامه دار است که شاید در نهایت منجر به پروژه ای بزرگ و خاص شود.
شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید
کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -









واقعا هم به همین صورت میباشد. من یعنی سازمان مربوطه هیچ کاری برای شهر نمیکند!!
پیاده راه فرهنگی کاریه که شهر رو نجات میده و صد البته بی آر تی.
مگه مشکلی در رودخانه های رشت داریم ? قطع و جابجایی درختان مشکل ماست? لندفیل و شیرابه زباله و آلودگی سفره های آب زیر زمینی هم مشکل بزرگی نیست، رشت هم که به خیابان های جدید نیازی نداره.
پس همه با هم تلاش کنیم پیاده راه ساخته بشه و برای خرید گاراژ اعانه جمع میکنیم.