تخریب ها علیه رییس جمهوری و تیم دولت اگر چه به زعم برخی، نمادی از فضای باز سیاسی در جامعه تلقی می شود، اما در واقع زیر سوال بردن جامعه مدنی و توهین به شعور شهروندانی است که فارغ از تفرقه افکنی و در راستای تقویت انسجام و همبستگی ملی در انتخابات ۹۶ مشارکت کرده اند.
به گزارش شعاع مشرق، با پایان یافتن انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم و رای حداکثری مردم به انتخاب دوباره حجت الاسلام حسن روحانی؛ فعالیت ها علیه دولت به ویژه شخص رییس جمهوری ، سمت و سویی خاص و هدفمند گرفت و موج تازه ای از تخریب و حاشیه سازی ها علیه دولت کلید خورد.
تند گویی ها این بار نه در پوشش نقد و بازی الفاظ که بی هیچ لفافه و به صورت اتهامات مستقیم علیه رییس جمهوری مشروع و منتخب ملت اعمال شد؛ رویکردی که اگر چه برخی در مقام توجیه آن را نمادی از جامعه باز و آزادی های سیاسی معرفی می کنند، اما از یک سو، زیر سوال بردن واقعیت جامعه مدنی و لوث کردن آن با برداشت های افراطی گرایانه گروهی است و از دیگر سو توهین به شعور سیاسی، رای و انتخاب شهروندانی به حساب می آید که فارغ از سودای تفرقه افکنی و در راستای تقویت انسجام و همبستگی ملی به مشارکت سیاسی دست زده اند.
موج حاشیه سازی ها علیه رییس جمهوری و دولت در آخرین جمعه ماه رمضان، آشکارا خود را نشان داد و رویدادهای ناخوشایندی را در جریان راهپیمایی روز قدس رقم زد. در روزی که صداها می بایست به دور از تفاوت ها و سلایق گروهی و جناحی، مظلومیت ملت فلسطین را در جهان اسلام فریاد می زد، عدهای با سر دادن شعارهایی علیه رییس جمهوری و همراهان او، علاوه بر زیر پاگذاشتن اخلاق، گویا اصرار داشتند که انشقاق و چند دستگی را در جامعه نهادینه کنند.
هر چند این رخداد ناپسند از سوی مسوولان دستگاه های دولتی و حاکمیتی، رسانه ها، کاربران شبکه های اجتماعی و فعالان سیاسی از دو جریان اصلاح طلب و اصول گرا تقبیح شد، اما ادامه چنین روندی هم سلامت فضای سیاسی کشور را به خطر می اندازد هم تهدیدی برای انسجام و همبستگی ملی است. با توجه به اهمیت این موضوع و همچنین ضرورت حفظ انسجام و وحدت به ویژه در فضای سیاسی کشور بیان نکاتی بایسته به نظر می آید.
۱- رییس جمهوری مهمترین مقام رسمی کشور پس از رهبری نظام جمهوری اسلامی است که به صورت قانونی در فرآیند انتخابات و با رای مستقیم مردم گزیده می شود. بنابراین توهین، تهمت و افترا به رییس جمهوری، شخص دوم مملکت را خطاب قرار می دهد و بر مبنای ماده ۶۰۹ کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی «هر کس با توجه به سمت، به یکی از رؤسای سه قوه در حال انجام وظیفه یا به سبب آن توهین کند، به سه تا شش ماه حبس و یا تا ۷۴ ضربه شلاق و یا پنجاه هزار تا یک میلیون ریال جزای نقدی محکوم میشود».
از سوی دیگر از آنجا که بزهِ ماده ۶۰۹ قانون مجازات اسلامی در زمره جرایم قابل گذشت ماده ۱۰۴ قانون مجازات اسلامی قرار ندارد، دادستان برای تعقیب اشخاصی که بزه توهین به رییس جمهور را مرتکب می شوند منتظر طرح شکایت از ناحیه ذی نفع نمی شود و باید راسا نسبت به تعقیب اهانت کنندگان به شخص رییس جمهور اقدام کند.
۲- وحدت و انسجام ملی شاخصی از توسعه سیاسی و هدفی مهم در حفظ استقلال و موجودیت سیاسی کشورها به شمار می رود. اما این مهم در خلاء شکل نمی گیرد و تحقق آن مستلزم پیش فرض ها و ضرورت هایی است. مهمترین شرط انسجام و همبستنگی ملی، پذیرش تکثر و تنوع به ویژه در بعد سیاسی و فرهنگی است. نگاهی به گذشته و اکنون جامعه ایران نشان می دهد که پذیرش تکثر فرهنگی با وجود تعدد اقوام، زبان ها، مذاهب و ادیان با عناصر و ویژگی های خاص و متمایز، موفق تر از سایر بخش ها بوده است و این امر می تواند الگویی برای سایر بخش ها باشد.
به رغم ظرفیت بالای جامعه به لحاظ پذیرش فرهنگی و تاکیدی که از سوی سران نظام جمهوری اسلامی و دولتمردان و فعالان سیاسی در این مورد صورت می گیرد، اما در فضای سیاسی کشور برخی کنش ها از گرایش برخی جریان و گروه ها به انشقاق و چند دستگی حکایت می کند. مساله ای که در بلند مدت وحدت و موجودیت نظام را به خطر می اندازد.
۳- برخی دیدگاه و اعمال نظرها درباره شعارها و تخریب های روز قدس علیه رییس جمهوری این اقدام را با دلایلی همچون، فضای باز سیاسی، غلبه مردم سالاری و… توجیه می کنند، امری توجیه ناپذیر که نه فقط پذیرفتنی نیست بلکه زنگ هشداری برای دیگر بخش ها و به طور کلی ساختار نظام محسوب می شود.
موفقیت و تداوم هر نظام سیاسی، برآیند هماهنگی و همکاری همه بخش ها و دستگاه های آن است. ساختار نظام جمهوری اسلامی پس از مقام رهبری مبتنی بر سه قوه قضاییه، مقننه و مجریه است. قوای سه گانه چنانکه از اظهارات مقام های حکومتی و دولتی بر می آید، باید در عین حفظ استقلال دستگاه تحت امر، به صورت هماهنگ و در راستای پیاده سازی قانون، افزایش رفاه در جامعه و در نهایت اعتلای نظام جمهوری اسلامی تلاش کنند. هر گونه کوتاهی و اهمال در این زمینه، علاوه بر آنکه عرصه را برای فرصت طلبان مهیا می کند بلکه پیش نیازهای نیل به حکومتداری خوب را نیز از میان می برد.
در مورد رویداد ناخوشایند روز قدس علیه رییس جمهوری و دولت، ضرورت دخالت دیگر قوا برای تقویت قوه بازدارندگی قانون و جلوگیری از تکرار چنین رفتارهای نابخردانه ای در جامعه احساس می شود.
۴- عده ای با اتهام زنی و فرافکنی خودپنداری های فردی و جناحی، این گونه قلمداد می کنند که رییس جمهوری چه پیش از انتخابات ۲۹ اردیبهشت و چه پس از آن درپی دوقطبی سازی و ایجاد شکاف در جامعه است. دامن زدن به چنین مفروضاتی از سوی برخی جریان ها و فعالان سیاسی در کشور، سبب شده است که میدان برای خودسری و کنش های غیر عقلایی در فضای جامعه فراهم شود.
این خودسری ها و فرافکنی نامعقول سیاسی در حالی انجام می شود که دکتر روحانی و دولت او از چهار سال پیش تلاش های بی وقفه ای را برای دستیابی به توسعه کشور و بهبود و ارتقای جایگاه ایران در رتبه بندی های جهانی و بین المللی آغاز کرده است. از طرفی رییس جمهوری پیش و پس از انتخابات، پیوسته بر تقویت فضای همدلی، مدارای سیاسی و اجماع ملی در راه اعتلای ایران و ادهداف نظام جمهوری اسلامی تاکید می کند، موضوعی که گویا مخالفان و منتقد نمایان دولت بر نشنیدن عامدانه آن اصرار دارند./ایرنا
