سعید علی حسینی و بازگشت شگفت انگیز؛ این عنوانی است که در یک ماه گذشته زیاد شنیده ایم. وزنه بردار اردبیلی که چند روزی است محرومیت ۸ ساله اش به اتمام رسیده، این روزها در اردوی تیم ملی با انگیزه زیادی به تمرین می پردازد تا ۲ هفته دیگر روی تخته وزنه برداری آمریکا بتواند رکوردهای شگفت انگیزی از خود ثبت کند.
سعید علی حسینی ۸ سال قبل بعد از اینکه رکورددار دسته فوق سنگین جوانان جهان شد، به دلیل مثبت شدن نمونه دوپینگش برای دومین بار، ابتدا از سوی فدراسیون جهانی مادام العمر محروم شد. او توانست با پیگیری و شکایت محرومیتش را به ۱۲ سال کاهش دهد؛ اما بازهم امیدی به بازگشت نداشت. سال گذشته بود که با تغییر قوانین فدراسیون جهانی، محرومیت این وزنه بردار اردبیلی به ۸ سال کاهش یافت. علی حسینی که در سال های اخیر وزنه برداری را کاملا کنار گذاشته بود و بیشتر به ادامه تحصیل می پرداخت، تصمیم گرفت دوباره پای به میدان بگذارد. حالا او در آستانه ۳۰ سالگی برگشته و امیدوار است بتواند اولین مدال جهانی خود در رده بزرگسالان را در آمریکا بر گردن بیاویزد.
سعید علی حسینی: شاید الان خیلی ها از رکوردهایی که من در بابلسر زدم، تعجب کنند؛ اما من ۸ سال قبل به این رکوردها رسیده بودم و برایم خیلی عجیب نبود که دوباره چنین وزنه هایی را بالای سر ببرم. حتی آن دوران در یکضرب ۲۱۵ کیلوگرم و در دوضرب ۲۶۰ کیلوگرم را ثبت کردم که بالاتر از رکوردهای فعلی هم بود. در این ۸ سال هم تمرینات بدنسازی داشتم و ورزش را برای سلامتی بدنم کنار نگذاشته بودم که به من سال گذشته گفتند محرومیتت کم شد و من هم تصمیم گرفتم که برگردم.
صددرصد این موضوع که در فوق سنگین من و بهداد در کنار هم هستیم، اتفاق خیلی خوبی است. وقتی می بینم که بهداد با انگیزه تمرین می کند، من هم انگیزه پیدا می کنم. همچنین از تجربیات بهداد سلیمی استفاده می کنم و از او کمک فکری می گیرم. به هر حال او در ۱۰ سال اخیر جزو نفرات برتر جهان در فوق سنگین بوده و تجربیات زیادی دارد. خیلی خوب است که بهداد اینجاست و من هم تلاشم را می کنم که در کنار او باشم و در مسابقات جهانی مدال بگیرم. من یک بار در رده جوانان قهرمان جهان شدم که ایوانف سرمربی بود. بعد از آن در مسابقات قهرمانی آسیا بهداد سلیمی هم حضور داشت و باهم شرکت کردیم که سکوهای اول و دوم را گرفتیم. البته در رقابت های جهانی بزرگسالان من فقط یک بار تجربه دارم که آن هم باعث شد محروم شوم.
حتما می دانید ۸ سال دوری برای یک ورزشکار آن هم در رشته وزنه برداری مدت بسیار زیادی است. در رشته ما چون کار سنگین است، در جوانی هر چه داری، باید بگذاری؛ اما من این فرصت را از دست دادم. با این حال از نظر بدنی و تجربی در وضعیت خوبی هستم و احساس نمی کنم که وقت برای قهرمانی گذشته است. من سال های خیلی سختی را سپری کردم و دور از وزنه برداری بودم. البته به خاطر رشته تحصیلی ام که تربیت بدنی است، از ورزش دور نشدم. واقعا انگیزه ای برای من وجود نداشت که برگردم؛ اما خدا خواست که محرومیتم کم شود و فدراسیون هم کمک کرد. من هم گفتم که یک بار برای بازگشت شانس خودم را امتحان کنم که خدا را شکر جواب داد.
من زحمت زیادی کشیده بودم و بعد از محرومیت خیلی سنگین توانستم با این مساله کنار بیایم. وقتی مسابقات جهانی و المپیک از تلویزیون پخش می شد، حق خودم می دانستم که آنجا باشم و شاید حسرت هم می خوردم. به هر حال اتفاقاتی افتاد که نشد من با آن شرایط ادامه دهم. شاید تا الان چند مدال طلا از وزنه برداری طلبکار باشم؛ اما خدا بزرگ است و انشاالله از این به بعد خودش کمک می کند تا بتوانم گذشته را جبران کنم و من هم بی نصیب نمانم. من دوست ندارم درباره اتفاقاتی که در گذشته برایم رخ داد و باعث محرومیتم شد، صحبت کنم. باور کنید دیگر به آن اتفاقات فکر نمی کنم و از شما هم می خواهم که آن ها را از ذهنتان پاک کنید. هر چه بوده، در گذشته رخ داده و من الان باید به فکر آینده باشم.
تالاخادزه، رقیب گرجستانی ما اخیرا فیلمی را منتشر کرده که وزنه ۲۲۰ کیلوگرمی را بالای سر می برد. این کارها روی من و بهداد تاثیر منفی نمی گذارد. مطمئن باشید باعث می شود با انگیزه بیشتری هم تمرین کنیم. بهداد سلیمی که ۱۰ سال است مسابقه می دهد و باتجربه است. من هم با اینکه نبودم، باتجربه ام. اینطور نیست که یک نفر فیلمی را منتشر کند و ما از او بترسیم. اگر اینطور بود که ما هم فیلم منتشر می کردیم. مطُمئنا شرایط مسابقه متفاوت است و انشاالله آن روز، روز خوب وزنه برداری ایران باشد تا دل مردم را شاد کنیم.
بهداد سلیمی قبل از المپیک در یکضرب ۲۲۰ کیلوگرم را هم بالای سر برده است و در المپیک هم دیدید که بالاتر از حریف گرجستانی وزنه زد. شرایط مسابقه متفاوت است. به نظر من شروع حرکات یکضرب و دوضرب مهم است. اگر وزنه اولی که انتخاب می کنیم، بالا باشد، تا آخر ممکن است به رکوردهایی همچون ۲۲۰ کیلوگرم هم برسیم. مطمئن باشید که توانایی بالا بردن چنین وزنه هایی در من و بهداد هم هست. با این حال انتخاب وزنه ها به پشت صحنه و تاکتیک مربیان هم برمی گردد. قبلا مثلا رضازاده در تمرینات که ۲۱۵ کیلوگرم را می زد، با ۲۰۰ کیلوگرم در مسابقات شروع می کرد و رقبا هم با او هماهنگ می کردند و با همین وزنه شروع می کردند. من در رکوردگیری بابلسر هم با ۲۰۵ کیلوگرم شروع کردم و ۲۱۰ را هم زدم. اگر حرکت دوم من نمی افتاد، ۲۱۵ کیلوگرم را هم می زدم.
حالا که به وزنه برداری برگشتم، قطعا هدفم این است که تا المپیک ۲۰۲۰ بمانم. مسابقات جهانی امسال می تواند سکوی پرتابی برای من باشد تا انشالله بهترین نتایج را در المپیک ۲۰۲۰ بگیرم. هنوز جوان هستم و آنقدر سنم بالا نرفته که بخواهم با یک سال وزنه زدن، کنار بروم.
منبع: ورزش سه
