شما اینجا هستید
اخبار اصلی » آرزوهای گمشده در رشت

شهر رشت از دیرباز برای همه مردم ما دروازه تمدن بوده و گاه و بیگاه به این موضوع بالیده ایم و بی شک اتفاق های که در چند ساله اخیر افتاده باید بیش از پیش این شهر را به گونه ای تازه برای ما نشان دار کند تا هرکسی که اسم رشت را می شنود به یاد یه واقع تاریخی مانند ایجاد پیاده راه فرهنگی و یا اجرای روز رشت با آن شکوه همه انواع اشکال نمایشی یا سرانه فضای سبز شهری مطرح شود.
ولی در گذر روز و شب و ایجاد اتفاق های مانند انتخاب شوراها و شکل های از گذر سیاسی به مرور نقطه های تاریکی در شرایط شهری این خطه ایجاد شده و نه تنها نمی توان برای آن نام شهر فرهنگی گذاشت بلکه بسیاری از معیارهای که برای شهرهای کویری هم دیده می شود به مرور از شهر رشت تهی می شود و بنده به عنوان یک عضو دانشگاهی در شهر رشت می ترسم به مرور دیگر نشود نام این شهر را برای واژه فرهنگ به کار برد به هر روی تصمیم دارم تا با نگاه به بررسی علمی که در مجله انگلیسی شهر برای آینده نگری برای شهرهای بزرگ صورت گرفته متنی آماده کنم و به صورت سلسله نوشته های از بررسی قابلیت های شهری برای شهر مدرن آینده در این فضا منتشر کنم.
شهرها اکثر قریب به اتفاق دچاراین مشکلات مشترک هستند و بخش عمده ای از جمعیت جهان در شهرها زندگی می کنند که بالای یک میلیون نفر جمعیت متحرک دارند. چالش ویژه ایجاد آینده با کاهش نگرانی و اضطراب در کشورهای رو به رشد است این است که اقدامات پیشنهادی باید از نظر رای دهندگان همان مسولان قابل قبول باشد.
و باید احساس شود که کاهش میزان نگرانی و اضطراب در زندگی نیز به حداکثر ممکن رسانده شده است ، چنین مقبولیتی برای مسولان شهری در دوره های بعدی تقویت می شود. بنابراین هدف این مقاله بررسی انواع شهرهایی است که مردم در آن زندگی می کنند ، برای اطمینان از اینکه آیا این آرزوها با زندگی شادتر در کنار هنرهای محیطی کاهش می یابد سبب می شود تا به عواملی بپردازیم که نگرانی و اضطراب و یا عدم بهداشت ذهنی و شخصی را تضعیف می کند. با استفاده از یک تکنیک جدید که تداعی رایگان دیدن هنرهای خیابانی چون موسیقی و تاتر است.
اینها آرزوهای شهروندان است که در بر گرفته از هفت مضمون جدید اجتماعی می شود که شامل جنبه های جسمی و اجتماعی آنها باشد. از نظر جسمی ، مردم آرزوی داشتن شهری با طیف وسیعی از خدمات و امکانات ، فضاهای سبز و پارک های آبی ، حمل و نقل کارآمد ، زیبایی و طراحی مناسب را دارند. از نظر اجتماعی هم ، مردم آرزوی داشتن احساس در اجتماع بودن و تعامل اجتماعی با یکدیگر را دارند با آدمهای که نمی شناسند لبخند بزنند و شاد باشند و در واقعیت آنهتا محیط امن روحی می خواهند.
بررسی این مضامین نشان می دهد که تنها کمترین خواسته های شهروندان برای شهرها مربوط به کاهش نگرانی و اضطراب یا رفاه زیست محیطی آنها است. شادابی آرزویی است که موجبات رفاه شخصی را فراهم می کند. علاوه بر این ، آرزوهای ساکنان شهر با شواهدی در رابطه با عواملی که بهداشت روحی و شخصی را به حداکثر می رسانند ، بسیار کمتر در شهرها دیده می شود ، با کسانی که روش زندگی همراه با نگرانی و اضطراب را دارند رشد فزاینده نشان می دهد و اینچنین همسو می شوند.
برای شکل گیری آینده ای با نگرانی و اضطراب کمتر که ساکنان شهرهای بزرگ به آن نیاز دارند باید بپذیرند که نیازمنند تا همگرایی بالقوه بین زیبای محیط عمومی و رفاه شخصی خودشان توامان مورد استفاده قرار گیرد و در درجه اول باید از انزجار گروهی انها و نفرت نسبت به هر چیزی در جامعه کاسته شود و راه های لذتهای خانوادگی و عمومی در فضاهای شهری افزایش یابد. (پایان قسمت اول)
(این مقاله با نگاه و ترجمه ای با تخلیص از مقاله علمی پژوهشی در مجله معتبر الزیویر به نام شهرها در شماره ۵۹ ماه نوامبر می باشد)

ترجمه و تنظیم: دکترعموزاده لیچایی
دکترای تخصصی تاتر – عضو هیات علمی دانشگاه گیلان

  1. محمد صفری

    سلام و عرض ادب و احترام در نتیجه گیری این مقاله باید اضهار داشت شهر خوب باید مردمی شاداب و محترم داشته باشد و این تحقق پیدا نمیکند جز اینکه فرهنگ تک تک افراد بالا برود اگر مسولان شهر خودشان افراد بافرهنگ باشند که باید در آرزوهای غیر ممکن ثبت شود

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

شعاع مشرق | پایگاه خبری تحلیلی