در یک اقدام جنجالی و غیرمنتظره، جهاد کشاورزی با قلع و قمع فنسها و پرچینهای کشاورزان معترض به وجود مرغداریها در روستای خاصکول، بار دیگر تنشهای میان روستاییان و مسئولان را به اوج خود رسانده است.
این اقدام به دنبال دعوت اهالی روستا از سازمان بازرسی برای بررسی وضعیت مرغداریها انجام شده و به نظر میرسد که برخی مدیران به جای پاسخگویی، به تلافیجویی و سرکوب معترضان پرداختهاند.
بدون حکم دادستانی، جهاد کشاورزی اقدام به قلع و قمع فنسها و پرچینهایی کرده است که کشاورزان برای حفاظت از محصولات خود از سالهای گذشته برپا کردهاند.
این اقدام در شرایطی صورت میگیرد که چندین ماه است روستاییان فریاد میزنند که از بوی تعفن مرغداریها به ستوه آمدهاند و هیچکس اقدام مؤثری برای حل مشکل آنها انجام نداده است.
اما سوال این است که چگونه میتوانند زمین کشاورزان را تخریب کنند و باعث آسیب رساندن به اراضی و محصولات آنها شوند؟
محصور کردن اراضی برای حفاظت از محصولات حق مسلم کشاورز است. آیا دیوار کشیدهاند یا حصاری ساختهاند که به کشاورزی آسیب برساند؟ در عوض، تخلفات و افزایش بناهای بدون مجوز و بدون پروانه که توسط مرغداران انجام شده، هیچگاه تحت پیگرد قرار نگرفته است. حالا، چند چوب و سیم و پرچین چه آزاری به کشاورزی میرساند؟
عجیب است که در این میان، جهاد کشاورزی هیچگونه توجهی به زمینهای همجوار روستاییان معترض ندارد و بهوضوح کسی به کار مرغداران متخلف رسیدگی نمیکند. در حالی که تنها کسانی که معترض هستند باید زمینهایشان نابود شود، حتی فنسهایی که از سالهای دور برای حفاظت از اراضی خود ساختهاند، تهدید میشود. بر اساس شنیدهها، قرار است در روزهای آینده نیز قلع و قمع فنسها و پرچینها با لودر و بیل مکانیکی ادامه پیدا کند.
اهالی مدام این سوالات را مطرح می کنند که اگر این اقدام قانونی است، چرا برای اراضی دیگران این کار را نمیکنند؟ و اگر بر اساس سلیقه است، چرا کسی جلوی آنها نمیگیرد؟ اگر این تخلفات وجود دارد، چرا سالها پیش به جمعآوری آنها نپرداختند؟
